Eindelijk mezelf weer een schop gegeven en naar de Weightwatcherscursus gegaan. In die drie maanden was er 2 kg bijgekomen dus dat valt nog mee, want ik heb in die tijd naast veel ziekte-in-de-familie stress ook een vakantie gehad, twee bruiloften, twee kinderverjaardagen, een grote BBQ en de laatste weken is Tim heel veel weekenden weg dus ben ik snel geneigd om voor fastfood te kiezen.
Dat fastfood mag natuurlijk niet echt meer, hoewel ik voor mezelf wel een Turkse pizza in kan plannen, die zijn niet zo heel erg kostbaar in punten en zitten boordevol groente. En ik ga weer goed aan de slag. Deze week nog een beetje uitproberen en inkomen, volgende week gelijk alle puntjes opschrijven in mijn nieuw aangeschafte puntendagboek.
Mijn basketball team is er dit seizoen helaas mee opgehouden, dat scheelt een boel sporten want dat deed ik toch twee keer per drie weken vrij intensief. Maar we zijn wel iets nieuws begonnen met het hele team: Een 8 weken durende roeicursus. Ik ben al drie keer geweest en het is ontzettend leuk om op de Amstel te roeien. Als je goed doorroeit voel je echt je benen, schouders en vooral je buik dus het is erg goed voor me. Alleen de boot in- en uitstappen is een ramp voor mensen die veel extra kilo’s meesjouwen. Je mag namelijk niet in de boot staan, daar zakken zelfs vlieggewichtjes doorheen. Dus moet je met één been op een klein plankje in het midden gaan staan, je andere voet ernaast zetten of alvast ervoor in de voetsteun, en dan door je knieën zakken om je billen op het bewegende zadelplankje te laten zakken. Dit alles zonder je riem los te laten en zonder op de zijkanten van het wankele bootje te leunen. Ik zou er vroeger, een kilo of 50 geleden, al moeite mee hebben gehad maar met mijn 122,1 kg is het echt heel erg ingewikkeld. En eruitkomen moet op dezelfde manier, dus dat zijn twee momenten waar ik eigenlijk dagen van te voren al tegenop zie. Het is dus maar goed dat het roeien zelf zo leuk is!
Het is wat rustig op het blogfront, maar ik heb ook twee keer de WW-cursus gemist. Tim had controle in het ziekenhuis en daarna waren we een lang weekend in Brussel bij de schoonfamilie omdat de zomervakantie hier inmiddels is begonnen.
Schoonfamilie is altijd slecht voor mijn lijn, maar dat dipje heb ik inmiddels weer weggewerkt dus we gaan nu weer voor winst bij het afvallen. De komende weken hebben we wel allemaal vakantie, dus enerzijnds heb ik het zelf in de hand allemaal maar anderzijds is het wel de tijd van gemaksvoedsel omdat we geen zin hebben om uitgebreid te koken en ze daar zulke lekkere patat hebben. Misschien moet ik mijn weegschaal wel meenemen voor de motivatie…
Hopelijk wordt het mooi weer, zodat we veel kunnen fietsen en wandelen. We hebben een fietskarretje voor de hond gekocht, dus we hebben geen excuus meer en kunnen zo ver fietsen als de jongste zoon van 6 aan kan. Mijn weegschaal thuis gaf vanmorgen 117,8 aan en die 117 had ik al lang niet meer gezien, dus ik heb goede hoop dat ik het ook zonder cursus ga redden deze vakantie.
Afgelopen week was me het weekje wel. Op woensdag (dat is dag 2 van mijn WW-week) belde mijn eegaa de huisarts omdat hij nu voor de derde dag een zwart vlekje aan de zijkant van zijn oog zag. Hij wilde weten of hij ergens deze week langs kon komen en de assistente vond eigenlijk dat hij maar gelijk moest komen. Dus in zijn nette pak van Amsterdam Zuid-Oost weer terug naar Haarlem gekomen, licht verontrust door de urgentie van de assistente.
De huisarts vertelde dat er niets was met zijn hoornvlies, maar dat hij wel dacht dat er iets anders was. Hij belde met de oogartsen in ons regionale ziekenhuis en die zouden Tim ook tussen hun normale programma in onderzoeken. Ik had alle kinderen inmiddels van school gehaald en van lunch voorzien, ons hondje gewandeld en was dus klaar om hem naar de polikliniek te rijden. Na een oogonderzoek heb je immers soms een chauffeur nodig.
De oogarts in het regionale ziekenhuis constateerde een loslatend netvlies met vocht erachter. Dat kon daar niet behandeld worden omdat ze daar alleen dingen met laser konden doen. Ze belde dus met de VU in Amsterdam en daar zouden ze op ons blijven wachten (het was inmiddels eind van de middag geworden). Wij dus direct met de auto daarnaartoe, onderweg de buren bellend of die onze kinderen op wilden vangen en naar de snackbar wilden nemen.
In de VU bevestigden ze de diagnose en Tim kon gelijk blijven zodat hij een avond en nacht op zijn linkerzij kon blijven liggen om zo het netvlies door het vocht in zijn oog weer zo goed mogelijk op de plaats te krijgen. Donderdag zou hij dan met spoed geopereerd worden, waarbij er een bandje om zijn oog zou komen zodat het netvlies goed tegen de buitenkant gedrukt zou blijven en weer netjes vast kon groeien.
Donderdag eind van de middag kon ik hem weer ophalen, maar hij moest nog minstens een week bijkomen voor hij iets zinnigs kon doen. Hard werken voor mij dus, om ook zijn taken op te vangen, en weinig tijd voor uitgebreid boodschappen doen of koken. Maar ik heb me goed ingehouden en niet teveel verkeerde k-en-k maaltijden gegeten.
Zaterdag hadden we een pleinfeest waarbij alle pleinbewoners die mee wilden doen (en dat zijn er altijd veel) iets lekkers hadden gemaakt voor een buffet met BBQ. Met al die heerlijke quiches en lekkernijen kon ik natuurlijk niet al te weightwatchersgericht snacken, ik wilde zelf ook van alles proeven.
Zondag zou ik met mijn basketball team bij één van de meiden thuis gaat eten, maar Tim was nog erg moe. Ik ben dus alleen even wezen borrelen en heb thuis gegeten – maar wel van de kant-en-klare lasagne die ik voor de rest van de familie had gekocht om het koken voor Tim zo simpel mogelijk te maken.
Kortom: een ongeregelde week met weinig tijd om dingen te plannen en veel verleidelijk lekkers. Maar ik had natuurlijk wel het voordeel dat ik vorige week bij de cursus gelijk was gebleven op de officiële weegschaal terwijl ik wist dat het die week wel goed was gegaan. Dus ik begon met een voorsprong en heb de afgelopen week wel heel goed water gedronken en ook goed geslapen: hondsmoe je bed inrollen doet wonderen voor de 8 uur waar ik normaal niet aan toekom.
Het resultaat van deze week was dus niet zo slecht als had gekund: integendeel zelfs, want ik bleek maar liefst 2,3 kg af te zijn gevallen! In totaal ben ik de afgelopen 4 weken dus 5,5 kg afgevallen, terwijl iedere week wel een aantal uitjes, feestjes en etentjes had. Dat geeft de burger moed voor de rest van de lange weg die ik nog te gaan heb. Kijken of volgende week ook weer voor een min kan zorgen, al durf ik niet op weer zo’n goed resultaat te hopen!
Even een heel kort postje, want het is razend druk deze week. Om de een of andere reden heb ik sinds in weer ben gaan weightwatchen iedere week twee feesten of etentjes en afgelopen week was daarop geen uitzondering. Met een clubje vriendinnen zijn we gaan eten bij de pizzabakkers in Amsterdam, waar ik me redelijk goed heb gedragen. Daarnaast ben ik zaterdag uit dansen geweest met Tim (mijn egaa) omdat de kinderen een weekend op kamp waren en we de gelegenheid niet voorbij wilden laten gaan. Daar heb ik wel wat biertjes naar binnen geslagen maar mezelf ook de blaren op de voeten gedanst.
Zondag was er al met al een kilo af, dus ik had goede moed. Maar vandaag bleek die kilo er toch weer bijgekomen te zijn, dat was even slikken. Ik denk dat het komt omdat ik de afgelopen twee nachten niet veel slaap heb gehad, dat heeft bij mij wel vaker invloed op mijn gewicht. Ik ga er vanavond dus maar vroeg in 
Verder ben ik in ieder geval niet aangekomen, dat is ook wel weer goed nieuws, en ben nog goed gemotiveerd om de week slanker te eindigen. Tenslotte is 3,2 kg in 3 weken helemaal geen slecht resultaat als je die weken volop uit eten en feesten bent geweest.
Bij mijn blogje is het soms zo dat ik geen zin heb om te bloggen als ik slechte dingen moet melden. Maar op het moment kom ik gewoon weinig aan de computer toe omdat we net een jonge hond hebben en die niet zo lang alleen kan blijven. Mijn computer staat boven, dus daar kom ik alleen snel tussendoor om de post te lezen.
Dit wordt dus een kort postje, en alle pagina’s en tellers bijwerken moet ook nog even wachten. Ik wilde alleen wel even melden dat het beginnen bij de weightwatchers eigenlijk heel goed is gegaan. Mijn eerste week had ik een bruiloft, een mexicaans feest en een etentje maar was ik desalnietemin 1,3 kg afgevallen. De tweede week had ik een weekend bij mijn schoonmother, die je vooral wil verwennen om te laten merken dat ze van je houdt. Maar ik heb standvastig maar twee puntjes van de zelfgebakken taart genomen, als toetje bij de twee warme maaltijden daar, en heb me verre gehouden van alle snoepverleidingen.
Ik was zo braaf geweest dat zelfs het uitje gisteren met Tim, waar ik biertjes heb gedronken en toen we noodgedwongen een snelle McDonaldshap deden de frietjes niet kon weerstaan, mijn weekresultaat niet kon verstoren. Deze week was ik maar liefst 1,9 kg kwijt, zodat ik in totaal al 3,2 kg kwijt ben. Dat motiveert wel, dus ik hoop komende week ook weer op een mooi resultaat en dan zal ik proberen om geen meldpostjes meer over te slaan.
Zoals de lange afwezigheid al deed vermoeden was de motivatie helemaal weg de afgelopen twee maanden. Ik kwam dus behoorlijk aan en begon er ook weer echt last van te krijgen. Daarbij heb ik besloten om volgend jaar toch gewoon maar weer te gaan basketballen ook al moet ik ervoor naar een andere club. Met 47 is het al ingewikkeld genoeg om goed mee te doen bij al die jonge meiden, dus ik vind het al dapper dat ik toch overstap en wil in ieder geval genoeg gewicht kwijt zijn om goed te kunnen hollen. Mikken we volgend jaar op ook weer goed springen
Omdat het in mijn uppie toch echt niet lijkt te lukken moet ik dus weer naar de weightwatchers van mezelf. De paar vrije uurtjes die ik ‘ s avonds heb zijn me heilig, dus ik wilde wel een ochtendcursus. De enige die een beetje haalbaar is hiervandaan zit op 10 km afstand; dat was ook de reden dat ik stopte bij de weightwatchers toen de Haarlemse ochtendclub werd opgedoekt. Maar wat moet dat moet en van mij moest het zelfs in mei nog, dus vanmorgen heb ik mij met de auto in de spits begeven. Vijftig hele minuten later (pfffft) mocht ik me weer bij mijn oude weightwatcherscoach aanmelden en omdat er ook nog een paar oude bekenden zaten was het in een mum van tijd weer vertrouwd gezellig.
Mijn begingewicht was wel even slikken, dat was nog 2,3 kg hoger dan de weegschaal vanmorgen aangaf toen ik er bloot voor het ontbijt op stond. Maar nu ik weer naar de club ga zal ik toch de officiële weegschaal maar aanhouden zodat ik begin met 126,6 kg. Daar moet ondanks een bruiloft + feest donderdag en een groot feest maandag wel gelijk wat van af deze week, dus ik begin maar gelijk met schrijven hoeveel punten ik elke dag opeet (bij weightwatchers krijg je een puntenbudget per dag) en zal straks met een aangepaste boodschappenlijst op stap gaan.
Voor mijn verjaardag heb ik een Wii fit gehad, dus daar moet ik ook maar eens aan gaan beginnen. Deze week minstens drie keer is het streven en me er niets van aantrekken dat ik de hele buurt van entertainment ga voorzien. En natuurlijk braaf minstens één keer per week dit blog updaten – als ik een lekker recept tegenkom nog wel vaker.
Gebed zonder einde, dat lijnen. Dit weekend had ik twee etentjes. De eerste was behoorlijk lijnvriendelijk, met zeewolf en broccoli als groente. Ik was ook met de auto, dus twee glaasjes wijn en twee bonbons als toetje waren mijn grootste zonde’s.
De tweede was een etentje met mijn team en twee van de dames hadden een heel buffet voorbereid met allemaal lekkere dingen. Helaas was het enige lijnvriendelijke de gamba’s en daar hou ik niet van. Maar ik heb braaf een heel klein bordje gegeten met overal 1 dingetje of een klein stukje van (quiche, tomaatjes met zalmmayonaisse, dadels in spek en geitenkaas, gehaktballetjes, olijfjes, artisjokken met makreelcreme…) en drie stukken brood. Geen chocolade en wederom met de auto dus twee biertjes. We hadden die middag een wedstrijd gehad, dus ik had me flink ingespannen. Eenmaal thuis heb ik dus nog wel 4 boterhammen gegeten maar door de begintijd van de wedstrijd (13.00 uur) had ik niet gelunched en het buffet-eten begon om 5 uur, dus mijn dagtotaal was niet heel schrikbarend leek me.
Maandag werd ik ongesteld, en dat is wel slecht voor me. Vroeger at ik dan gewoon helemaal niet meer warm en stopte me vol met snoep, maar met maatje 38 is dat geen probleem. Tegenwoordig eet ik regelmatig en gezond en zondig ik alleen met rode wijn en dropjes of chocoladerozijnen.
Gisteren had ik weer een wedstrijd waar ik me behoorlijk had ingespannen. De hele week genoeg water gedronken en hoewel ik dus vier dagen meer wijn gedronken heb en meer heb gesnoept was mijn grootste zonde op afvalgebied dat ik niet genoeg slaap kreeg volgens mij.
Maar vanmorgen gaf de weegschaal weer 119,9 kg aan. Dat schiet dus niet op. En ik wil wel afvallen maar ik wil niet heel streng diëten omdat ik ten eerste mijn lichaam niet superzuinig wil maken (jojo effect) en omdat ik ten tweede dan een tijd heel streng ben om vervolgens in een slechte bui een keer door het lint te gaan en dan compleet ga inhalen met alles dat ik mezelf daarvoor verboden heb. Ik hoef niet in 8 maanden 40 kg af te vallen, dat lijkt me gewoon slecht voor mijn lijf en ook heel moeilijk om daarna op gewicht te blijven. Maar gestaag steeds een beetje eraf zou wel fijn zijn.
Komende week is de grootste opgave dus om de motivatie niet te verliezen, genoeg water te drinken, genoeg groente te eten en genoeg te slapen.
Deze week gaf de weegschaal hetzelfde aan als vorige week. Aangezien ik deze week zowel 7 ons minder als 1,3 kg zwaarder tegen ben gekomen valt dat nog mee. Ik begon heel netjes, heb wel gezondigd met 1 zak drop maar heb die in 4 dagen opgegeten dus dat is 400% beter dan vroeger. Om de een of andere reden is dit ook een continu-honger-hebben-week dus ik heb vrij veel boterhammen gegeten. Maar ik ga ervan uit dat het beter is om met een boterham te zondigen dan de koekjesrol open te maken.
Verder heb ik iedere dag een glaasje vers vruchtensap gedronken. Uit de winkel, het was een chaotische week, maar vanmorgen lekker weer een zelfgemaakte opkikker gedronken (appels & winterwortels & gember in de juicer) en ik ben vast van plan om komende week eens wat groentesapvariaties uit te gaan proberen. Het boekje met saprecepten maar weer eens opzoeken!
Vanavond eten we bij vrienden en zondag eet ik bij een teamlid met ons hele damesteam, dus dat zijn twee gelegenheden waarbij ik bang ben dat er niet lijnvriendelijk gegeten zal worden. Al doe ik natuurlijk mijn best om op te letten, maar als mensen allerlei verleidelijke hapjes neerzetten wordt het moeilijk, al mijn ijzeren zelfbeheersing is opgemaakt toen ik een paar jaar terug met roken stopte.
Om de etentjes te compenseren zal ik proberen om volgende week meer groente te nemen (salades bij de lunch, groentesappen en misschien ook eens wat soep maken) en genoeg water te drinken. Kijken of de 117,5 haalbaar is!
Vandaag was ik 118,5 kg dus dat is 1,4 kg minder dan vorige week: Heeft het goede oppassen in ieder geval resultaat gehad. Mijn BMI is nu dus 37,2 en ik moet nog 7,5 kg voor ik mijn eerste doelstelling bereikt heb.
Misschien dat ik met nog een strenge week weer ben waar ik anderhalve maand geleden was, op 117,5 kg, of is dat te somber beschreven? Het blijft me namelijk mateloos irriteren dat ik niet even kan ‘pauzeren’ van het continue gedieet zonder daar zwaar voor te betalen in kilo’s. Ook al omdat dat impliceert dat ik om een beetje normaal op gewicht te blijven mijn hele leven vrij streng zal moeten diëten en het weerstaan van verleidingen niet mijn sterkste punt is.
Had ik maar de mazzel gek op fruit te zijn, of gek op schaaldieren, dan had ik het veel makkelijker. Maar ik in plaats daarvan ben ik gek op dingen uit de ’ kaas, noten en wijn’ categorie. Vroeger was dat mijn redding, daarmee hield ik nog wat vlees op de botten en nog een beetje rondingen in het lijf, maar nu is het een bron van frustratie. Ik probeer eromheen te werken door dure goede wijn te nemen en dan twee glaasjes (met veel water tussendoor en truukjes als bij het eten je waterglas bij je rechterhand zetten), door oude 20+ en 30+ kaas te nemen op roggebrood, of light-camenbert op een volkorencracker, en door af en toe een boterham met pindakaas te nemen om aan mijn vetten te komen. Als je geen boter op brood eet en zelden in olie bakt moet je je vetten uit alternatieve bronnen halen, want ze zijn wel essentieel voor je lijf.
Verder probeer ik mijn ontbijt en lunch een beetje te variëren. Volgens weightwatchers is het goed om steeds andere dingen te eten zodat je lijf niet gewend raakt aan je patroon, en zich daarop in gaat stellen. Maar ik ben een gewoontemens en eet het liefst twee boterhammen bij het ontbijt en brood/roggebrood bij de lunch. Dat variëert dus niet zo geweldig, ook al omdat ik eigenlijk alleen kaas lekker vind op roggebrood. Doestelling voor komende week is dus om weer eens een tonijnsalade te maken voor op brood. Een dezer dagen moet ik ook weer eens naar het centrum fietsen om geraspte oude 20+ kaas te kopen zodat ik mijn kaascrème kan maken voor op het roggebrood. En ik kan momenteel weer nergens volkorenroggebrood vinden, dat is ook heel frustrerend.
Het streven voor volgende week is om weer onder de 118 te komen, zodat ik langzamerhand kan gaan proberen om ‘echte’ vooruitgang te maken; dwz minder te gaan wegen dan ik eerder dit jaar heb gedaan. En Nicki’s idee met groentesappen uit te gaan proberen. We hebben wel een juicer maar daar maken we alleen ons liefelingsdrankje voor het weekend mee (winterwortels, appels en gember, yummie).
Het is niet zo dat ik alleen vergeet te posten als het niet goed gaat. Twee weken geleden was ik op vrijdag zelfs weer wat afgevallen (ik was 118,3) maar vorige week vrijdag was het weer helemaal mis want toen was ik 121,5. Vraag me niet waarom ik inene weer zo was aangekomen, ik had me niet echt uitgeleefd die week, dus het is dan weer extra moeilijk om de motivatie te vinden.
Deze week was ik redelijk braaf. Ik was ongesteld en dan mag ik altijd rode wijn van mezelf en dan heb ik ook heel erg veel trek in zoetigheid, maar ik heb me verder goed in kunnen houden. Gisteren was ik 119,9 dus dat ging de goede kant uit. ’s Avonds heb ik maar liefst twee wedstrijden gebasketballed en vroeger had me dat minstens anderhalve kilo gescheeld de volgende dag. Helaaas was de winst nu maar 300 gram, dus deze week stond de weegschaal op 119,5 kg. Het schiet dus niet echt op.
Ik moet mezelf de schop gaan geven om echt streng te gaan diëten als ik ergens wil komen. Laat ik beginnen met kleine haalbare doelstellingen, om de motivatie weer wat in vorm te krijgen. Uit studies is gebleken dat er qua gezondheid al een groot verschil is als mijn BMI onder de 35 komt (als blanke vrouw).
Op dit moment is mijn BMI 37,6. Om onder de 35 te komen moet ik onder de 111 kg wegen. Dat is dus mijn eerste doelstelling; 8,5 kg moet haalbaar zijn en als ik dat heb gehaald mag ik weer beslissen wat de volgende doelstelling wordt.
Ik heb nog wel moeite met lusteloosheid en een onwillig lijf, dus mijn schildklierproblemen spelen ook een rol. Mijn huisarts wil niet meer echt verhogen, dus heeft ze gezegd dat we eerst een turbokuurtje vitamine B12 proberen. Vijf weken lang iedere week een prik in mijn spier en daarna kijken of het beter gaat. Als dat niet zo is (en ik heb er nu 2 gehad zonder heel veel resultaat) moet ik toch maar door naar de endocrinoloog. Komende weken dus de fora ook maar afzoeken naar een goede schilkdkliergespecialiseerde in deze omgeving. Liefst eentje die het verschil weet tussen de richtlijnen voortkomend uit statistische data en de echte keuzes voor één individu want dat is een gebied waar veel medici moeite mee hebben.
Maar dat speelt over drie weken pas, nu eerst proberen om die 8,5 kg weg te krijgen. Iedere dag 2 liter water, 300 gram groente en vooral iedere dag weer precies opschrijven wat ik eet. Pfffft.