Bij weightwatchers mag je eigenlijk niet iedere dag wegen. De schommelingen zijn te groot en één keer per week op een vast tijdstip geeft meer zekerheid. Veel mensen raken immers gedemotiveerd als ze inene een toename zien op de weegschaal.
Ik ben stout en weeg me wel (bijna) iedere dag - maar daardoor weet ik dus wel hoe groot de variatie kan zijn. Ik vertelde al dat ik donderdag meer woog omdat ik vocht vasthield door mijn ongesteldheid. Voor de grap heb ik eens opgeschreven wat ik de dagen daarna woog ’s morgens.
Donderdag woog ik dus 107,8 kg. Vrijdag was dat al 106,9 geworden. Zaterdag maar liefst 105,3. Zondag was daar weer wat bijgekomen en werd het 105,9. Daarna heb ik een half uurtje hardgelopen en ’s avonds heb ik wijn gedronken, dat heeft elkaar blijkbaar geneutraliseerd want vanmorgen was ik 104,9. Nu heb je best kans dat ik ergens de komende dagen weer een kilo omhoog schiet, want het scheelt gewoon enorm van dag tot dag bij me. Maar een nieuw laag cijfer (zoals vandaag, als ik weer even onder de 105 kom) motiveert me sterker dan een toename van een dag me demotiveert. Als het donderdag inene weer hoger is en ik dus niet lijk te zijn afgevallen weet ik wel dat het de goede kant opgaat. Maar raar blijft het, die schommelingen.
Nou, dat gaat niet goed zo. Door ziekte heb ik de laatste week niet kunnen trainen en ik ben nog steeds erg opgeblazen. Bovendien begint mijn ongesteldheid vandaag en dan komt er altijd al minstens anderhalve kilo aan vastgehouden vocht bij. Als afsluiting van mijn weightwatcherstijd had ik liever een sprong de andere kant op gemaakt met mijn gewicht.
Ik zal het vanaf nu echter toch alleen moeten gaan doen want er zijn geen andere ochtendcursussen in mijn buurt en een avondcursus red ik niet. Misschien dat ik de weightwatchers-online eens ga uitproberen, dat mag ik als cursist een maandje gratis doen. Want hoe stom het ook lijkt voor mensen die er niet mee te maken hebben; het helpt om met een groepje te zijn, medestanders te hebben die worstelen. Na een cursusochtend kom ik altijd weer heel gemotiveerd thuis en als ik het in mijn eentje doe ben ik altijd heel gemotiveerd om het morgen echt goed te gaan doen…
De knop moet hier in ieder geval wel weer echt om, want met hangen en wurgen op de lange termijn wat kilo’s verliezen is teleurstellend als je er regelmatig wel moeite voor doet. Consequenter zijn dus, zodat het ritme van twee stappen vooruit en anderhalve stap terug wordt doorbroken.
Het helpt dat ik bezig ben met een soort zomerschoonmaak: het huis goed op orde brengen voordat de zomervakantie begint. Dat is morgen al in deze regio, dus ik moet opschieten 
. Maar er is al veel gedaan en uitgesorteerd en weggeruimd, dus ik ben helemaal op de goede weg daar. Bij mij werkt dat allemaal samen. Huis op orde, geen stapels achterstallige admin, ’s morgens wat aandacht voor kleding en uiterlijk - en dan is goed eten inene veel makkelijker. Vreemd, want je zou ergens denken dat je als het op een aantal vlakken een beetje in het slop raakt meer voldoening haalt uit het resultaat boeken op in ieder geval één punt. Maar bij mij werkt dat niet zo, ik ben er een beetje zwart/wit in. Of ik ben lekker op gang en besteed overal aandacht aan, of ik kan me nergens toe zetten en trek me nergens iets van aan en ga dan ook nog troosteten.
Vandaag dus nog even flink doorwerken aan het huis, de trappen en kamers boven nog even fanatiek zuigen (dan heb ik ook de spieren weer even aan het werk gezet) en dan vanavond de administratie doorwerken. Omdat ik niet meer op cursus ga wegen is dit ook een mooi moment om over te stappen op het ochtendgewicht op mijn eigen weegschaal (zonder kleren, dus dat is net iets vriendelijker) en dan ben ik de afgelopen drie weken 1,8 kg bijgekomen waarvan ik er komende donderdag minstens een kilo af wil hebben. Ik ga weer looptraining doen, veel water drinken en genoeg slapen, dan ben ik al een eind de goede richting op.
Het zijn de laatste schoolweken, dus dan is het altijd moeilijk om nog wat extra dingen te doen. Er moeten immers cadeautjes worden gekocht voor juffenverjaardagen, rapporten worden besproken en beloond, uitjes en schoolreisjes worden begeleid en ga zo maar door. Een hectische aaneenschakeling waarbij ik blij ben als ik ongeveer een ritme aan kan houden qua eten en drinken dat niet al te slecht is. Al die sportevenementen helpen niet, ik heb toch erg de neiging om met een biertje bij de tv te gaan zitten, zeker als Oranje moet voetballen (hoewel ik na vanavond de Russen maar moet gaan supporteren). Ook het feit dat ik weet dat mijn weightwatchersclubje gaat stoppen is demotiverend. Als ik het makkelijk zelf kon had ik de WW helemaal niet nodig gehad natuurlijk en nu moet ik kijken of er nog iets ’s morgens is, want ’s avonds lukt het me echt niet om het in te plannen. En alle andere bijeenkomsten zijn een stuk verder reizen voor je, dus misschien moet ik het toch gewoon zelf doen dan, als ik het niet in kan passen. Zucht.
Afijn, er is ook een beetje goed nieuws te melden. Ik sta niet op de weegschaal (mijn irritable bowel speelt op en dan ben ik altijd enorm opgeblazen en houd ik veel vocht vast) maar ik ben ondanks ziekte TOCH de grachtenloop hier in Haarlem gaan doen. De 4,6 km heb ik in 32,47 afgelegd, wat boven mijn eigen verwachtingen was (hoera, ik was niet de laatste, hoera 
). We hebben besloten dat we lid blijven van de hardloopclub, om onszelf de schop onder de kont te blijven geven. Volgens andere lopers komt er zeker een moment waarop je het echt leuk gaat vinden, als je rustig een uurtje kunt hardlopen, dus dat moet ik mezelf maar voorhouden aangezien het voorlopig mijn favoriete tijdsbesteding niet zal worden. Maar met een clubje is zeker leuker dan alleen - en ik moet toch echt iets doen voor mijn conditie en extra beweging wil ik er wat kilo’s afhalen.
Fitness vind ik moeilijk om vol te houden, ik kom nu al weken niet daar in de buurt voor de boodschappen en met dat lekkere zomerweer heb ik ook geen zin er met de auto naar toe te gaan. Eigenlijk zou ik iets van aerobics moeten zoeken voor erbij, lekker snelle en ritmische muziek en dan de blik op oneindig. Wie weet komt het er nog wel van, nu eerst de zomervakantie en daarna begint ook het basketball seizoen weer.
Ik heb nu een aantal artikelen gelezen over hoe belangrijk het is om genoeg te slapen, je valt een stuk beter af als je regelmatig 8 uur slaapt. Dat is een goed voornemen dus, het zou fijn zijn als ik straks in de vakantie de kinders ertoe kan zetten me die tijd in de ochtend erbij te gunnen
Volgende week donderdag kan ik weer braaf naar de WW cursus, volgens mij is dat dan de een na laatste keer. Oranje ligt eruit, dat scheelt een boel bierconsumtpie, dus we houden de moed er weer in. En hoewel ik niet het toonbeeld van een fitness advertentie ben (ik vind het nog steeds raar om mezelf dik te zien, ik ben ruim 30 jaar te mager geweest) ben ik wel trots dat ik de grachtenloop heb uitgelopen zonder onderweg te rusten of te gaan wandelen.
Geholpen door de avondvierdaagse en de looptraining is de ambitieuze doelstelling van deze week precies gehaald: 900 gram eraf. De looptraining is komende week minder, want de avondvierdaagse moest gelopen. Hoewel die erg vermoeiend is komt dat vooral omdat je niet lekker door kunt lopen. Veel mensen en veel kleine kinderen, waardoor het zeker bij de 5 km neerkomt op anderhalf uur door een drukke winkelstraat slenteren. Na afloop ben je afgepeigerd maar calorieën heb je nauwelijks verbrand en conditie bouw je er ook niet mee op.
Gisteren was de finale echter, dus nu moeten we de looptraining weer proberen op te pakken en kijken of we er twee trainingen in kunnen gooien voor komende woensdag. Ook dat is ambitieus trouwens, want vandaag gaan we naar de stripdagen in Haarlem dus het zou zomaar kunnen dat we dan daar iets eten en een biertje op een terasje doen op deze prachtige zomerdag. Morgen hebben we een zwembaddagje met vrienden en aangezien het stralend zomerweer schijnt te worden zit een avondtraining er ook dan niet in. Mijn realistische inschatting is dus dat we alleen maandag een eigen training kunnen doen en dat we woensdag weer gewoon looples hebben. Nog twee weken en een paar dagen tot de grachtenloop in Haarlem, waar we de 5 km moeten doen; ik moet eerlijk bekennen dat ik het nog niet helemaal zie zitten…
Afijn, dan moeten we ons maar een beetje meer op het eten concentreren. Op de WW-cursus hadden we het over tips met koken en eten, en daar moet ik ook eens wat van uitproberen. Blijkbaar is meloen met chilisaus heel lekker, aardbeien met balsamico azijn en een beetje peper en witte vis uit de oven waar slankie sambal over is uitgesmeerd. Daarnaast schijn je bij sudderlapjes een lekkere jus te krijgen als je er een beetje ontbijtkoek bijdoet. Je kunt in plaats daarvan ook een klein blokje hele donkere chocolade bij het vlees doen voor kleur en smaak.
Ik hoop dat mensen volgende les een blaadje met tips meenemen voor diegenen onder ons die samen met mij in het ‘alleen als het in het recept staat’ kamp zitten. We kunnen niet allemaal keukenprinsen en prinsessen zijn tenslotte…
Oh nee, volgende week kan ik niet, die ochtend moet mijn oudste zoon getest worden in Ter Aar. Maar *als* er iets dergelijks wordt uitgedeeld wordt dat vast wel bewaard hoop ik… Mieke???
Zo’n tijd niets laten horen is natuurlijk een slecht teken. Hoewel week 16 goed was (-700) en gewoon uit tijdgebrek niet gerapporteerd werd kwam daarna mijn verjaardag, koninginnedag, de meivakantie en zoon Daniels verjaardag en partijtje. Gecombineerd met 2 weken (17 en 18) geen cursus leidde dat in week 19 tot een verklaarbare maar toch teleurstellende toename van 2,2 kg. Vorige week kon ik weer niet naar cursus, maar deze week ging het knopje weer om en gelukkig was er 500 gram af.
Als we alle plusjes en minnetjes (die altijd kleiner zijn dan de plusjes, het komt er veel makkelijker bij dan dat het eraf gaat) bij elkaar optellen is er de afgelopen 6 weken dus 900 gram bijgekomen. Mijn streven is dat die er volgende week af zijn, dus dan moet ik deze week goed mijn best doen. Eigenlijk betekent dat dat ik gewoon moet gaan schrijven. Iedere dag bijhouden wat je hebt gegeten en gedronken en hoeveel punten dat bij elkaar waren. Het is wel veel werk maar de weekplanner is genadelozer dan mijn geheugen en op cursus zie je ook vaak het verschil als iemand weer eens alles goed opschrijft.
Met een vierpuntenontbijt (twee bruine boterhammen zonder boter met rosbief en een glasje vers sap) ben ik in ieder geval goed begonnen. Nu maar op zoek naar een makkelijk WW-recept voor vanavond want ik ben de hele middag verder bij een net-bevallen vriendin dus kom vast moe en laat thuis. Volgens mij zijn planning, schrijven en wegen de pijlers waar WW op rust en alledrie zijn mijn sterkste punt niet - ik ben meer van het natte-vinger werk en dan ga je onbewust toch vaak in je eigen voordeel rekenen.
Volgende week hebben we de avondvierdaagse, maar ik ben er nog niet uit of dat een hulp is vanwege de extra lichaamsbeweging of een hindernis vanwege de verleidingen onderweg en het probleem rondom de avondmaaltijd. Daar moet ik van het weekend maar even rustig over nadenken, misschien dat we gewoon 4 dagen soep met brood moeten gaan eten en dan worteltjes en komkommer onderweg voor de groente.
Extra hindernis voor me is dat ons verteld is dat de ochtendcursus geschrapt wordt omdat er te weinig mensen op komen. We zijn steeds met 15-20 man en eigenlijk moeten er tegen de 30 per cursus komen. Maar de enige andere ochtendcursus is in Hoofddorp en een avondcursus red ik niet, daar zijn onze avonden te druk en hectisch voor. Dus we hebben nog tot de zomervakantie en daarna moet ik het misschien wel weer alleen doen - en als ik dat goed kon dan betaalde ik geen 10 euro per week aan de weightwatchers natuurlijk. Een hechte groep levert zoveel support, dat red ik niet met een mailbegeleiding (wat het andere alternatief zou zijn). Maar hoe moeilijk dat ook is, ik moet toch proberen om me daar nu nog niet druk over te maken en gewoon tot de zomervakantie voluit mee te doen. Daarna zien we wel weer, misschien zijn er onverwachts betere alternatieven beschikbaar of ben ik zo goed op gang dat ik het alleen wel red.
Dit weekend waren we weer het vakantiehuisje in Noordwijkerhout aan het opknappen. Zaterdag flink gewerkt, maar niet inspannend genoeg om er bonuspunten mee te verdienen. Wel spierpijn, van alle schroeven die ik heb ingedraaid enzo, maar dat telt helaas niet; voor bonuspunten moet je zweet zien
Mijn dierbare echtgenoot, die ’s weekends kookt en zich dan wel altijd braaf aan de weightwatchersrecepten houdt, had geen fut meer om zelf de keuken in te duiken. Dus zijn we naar het restaurant op het park gegaan en konden we alletwee de verleiding van spareribs niet weerstaan. Glaasje wijn erbij, ’s middags al twee biertjes op na het harde werk… Maar ja, je moet ook af en toe kunnen zondigen.
Zondag was het heerlijk zonnig weer en hadden we vrienden met hun twee twee dochtertjes op de brunch. Dat kon heerlijk buiten en daarbij had ik wel meer rekening gehouden met de gewichts-impact. Fruitsalade, aarbeitjes, beschuitjes, mager beleg, magere maar wel smakelijke kaas, volkoren broodjes en boterhammen, versgeperst vruchtensap, etc. Het enige probleem was dat het zo lekker was in het zonnetje dat we ook toen ze weg waren niet meer aan het werk zijn gegaan maar lekker in de tuin ons boek hebben gelezen - en natuurlijk weer geen zin hadden in koken. De verleiding van de lekkere zelfgemaakte frieten bij de kraam onderweg was te groot. We hadden dit keer wel een paar bonuspuntjes gescoord, want we waren de zondag begonnen met een halfuurtje joggen langs het meertje, dus het voelde toch een beetje verdiend
Tot mijn verbazing was ik op mijn eigen weegschaal vanmorgen wel lichter dan ik vrijdag was. Als ik nu drie hele brave dagen heb, zal ik dan kunnen voorkomen dat de spareribs en de frieten zich donderdagochtend inene op de weegschaal kenbaar maken? Ik duim - en let op - en drink water - en beweeg. Vanavond eerst de laatste basketballtraining, dat is al een grote stap de goede richting op.
Gisteren was weegdag en helaas waren er weer vier onsjes bij. Toen ik even nadacht wist ik ook wel weer waar dat aan lag. Vrijdag hadden we een dansfeest maar de dansvloer was klein en dan dans je toch ingehoudener - terwijl we wel lekker aan het bier zaten. Zaterdag hadden we een kinderloos weekend waar we van hebben genoten door uit eten te gaan en naar de film te gaan. Dat zou niet zo veel invloed hebben gehad normaal, maar we hadden erge trek in Mexicaans en dat betekent dat het met heerlijke gesmolten kaas, guacemole en zure room al snel buitenbudgettair wordt. Ruim buitenbudgettair zelfs…
Ik weet dus wel waar het aan ligt en kan me er niet heel erg druk om maken. Ik had in de week ervoor ook al eens een nieuw laagterecord op mijn ochtendweegschaaltje gezien dus het gaat langzaam maar zeker de goede kant op. Dat langzaam is soms wel frustrerend, al weet ik met mijn hoofd wel dat het beter is. Maar als ik ga kijken dan ben ik in 15 weken ongeveer zeven-en-een-halve kilo afgevallen, dat is toch een pond per week. Als ik dat het hele jaar volhoud ben ik aan het eind van het jaar 26 kilo lichter, dus dan valt dat langzaam ook nog wel mee. Ik moet dan gewoon accepteren dat het bij mij met wat pieken en dalen gaat en me concentreren op de trendlijn. Daarom helpt het ook wel om dit blogje bij te houden en even bij de totalen stil te blijven staan.
Het goede nieuws is dat ik gisteren alweer een wedstrijd had en dat ik vanmorgen op mijn eigen weegschaaltje weer een nieuw cijfertje zag verschijnen: 103,9. Dat was een kilo minder dan gisteren (tussen mijn ochtendweegschaal en de weightwatchersweegschaal zit ongeveer anderhalve kilo kleren) dus ik had goed mijn best gedaan en blijf de goede kant op gaan.
Het minder goede nieuws is dat het basketball seizoen bijna afgelopen is. Maandag laatste training en volgend weekend de laatste wedstrijd en dan is het weer voorbij tot augustus. Hopelijk red ik het om drie keer in de week hard te lopen en twee keer in de week te fitnessen, dan heb ik een beetje compensatie. Hoewel niets zo goed is als een fanatieke basketball wedstrijd heb ik al gemerkt, om je echt in het zweet te werken.
Met een beetje geluk wordt het weer snel mooi genoeg om tussendoor af-en-toe een fietstochtje te kunnen maken, al is dat met drie jongetjes van onder de 10 ook niet echt fysiek inspannend. Mentaal wel (”rechtsfietsen” “KIJKEN” “Blijf naast me fietsen als ik dat zeg”), maar daar verdien je geen bonuspunten mee. Nu maar eerst vol goede moed de week afmaken, kijken of we weer een behoorlijke min kunnen scoren komende weegdag.
Vorige week meldde ik al dat de knop weer een beetje omging en deze week bleek dat ook op de weegschaal want ik was maar liefst 1,8 kg kwijt. En dat ondanks dat ik de reuzenbokkenpoten eerder deze week niet kon laten staan en ook nog wel wat buiten-budgetaire borrels heb gedronken.
Het scheelde erg dat ik weer goed ben gaan sporten denk ik. Zondag ben ik tijdens een basketball wedstrijd wel wat gebleseerd geraakt aan mijn kuit, maar ik probeer hem wat te sparen terwijl ik toch sport. Maandagavond dus wel naar trainen geweest. Dinsdag was rustig, maar woensdag ben ik warempel begonnen met een loopcursus bij de atletiekvereniging hier vlak bij.
De bedoeling is dat we op 20 juni 4,6 km gaan hardlopen op de grachtenloop dus we moeten wel bij de les blijven en kunnen er niet met de pet naar gooien. De eerste training was in ieder geval al prima. Pittig genoeg voor stijve spieren maar niet zo zwaar dat ik er echt last van had.
De eerste weken moeten we één keer ‘huiswerklopen’ omdat gelijk met drie keer starten zwaar is volgens de juf. Omdat ik deze maand ook nog basketball komt me dat niet slecht uit. Vanavond had ik al gelijk een wedstrijd en maandag heb ik ook weer trainen, dus dat zijn al twee sportieve avonden. Met van het weekend een keer de looptraining zelf doen en komende woensdag de cursus weer heb ik toch wel gelegenheid om mijn bonuspoints voor actief bezig zijn te verdienen.
Al met al was ik zo in mijn hum met het resultaat en het mooie weer van vandaag dat ik spontaan bij de kapper binnenliep en mijn haar weer redelijk kort heb laten knippen. Scheelt me voor komende weegdag ook weer een paar gram
Eindelijk weer op het goede spoor, want vandaag lukte het weer om bij de cursus te zijn. Afgelopen dagen leek het eigenlijk goed te gaan qua gewicht, maar vandaag woog ik inene weer ruim een kilo zwaarder dan gisteren. Dit leek me dus een mooi moment om de laarzen om te wisselen voor gewone pumps en mede daardoor bleef de schade beperkt tot 700 gram erbij. Na drie cursusloze weken, pasen, patatdagen en vele andere verleidingen is dat eigenlijk nog heel netjes, dus volgende week moet dat er gewoon weer helemaal af kunnen zijn.
Deze week was er gelukkig ook weer trainen en heb ik nog een keer gefitnesst zodat de beweging ook weer op gang gekomen is. Over drie weken is het basketball seizoen voorbij, dus dan moet ik eigenlijk wel een vervanging hebben qua sport. Dan moeten Tim en ik dus het joggen maar weer op gaan pakken hebben we besloten. Eigenlijk willen we ook vaker uit dansen gaan, dat telt tenslotte ook mee.
Verder is het misschien handig om te melden dat ik eindelijk ook volkorenroggebrood heb kunnen vinden. Bij de Vomar hadden ze zowel de versie van Bolletje (die mij minder lekker lijkt, ik houd van erg donker roggebrood en dit lijkt bijna gewoon brood) als een mij totaal onbekend merk dat ook nog eens erg goedkoop was. Voor 39 cent per pakje ga ik dat dus de komende week gewoon uitproberen.
Het lijkt wel of ik niet meer naar cursus mag gaan. Onze auto, die ik net anderhalve week terug heb van de apk, grote beurt en dure reparatie, stond van het weekend met een lege auto. Zo leeg zelfs, dat de sloten het niet meer deden.
We riepen de noodhulp erbij en gingen ervan uit dat we iets aan hadden laten staan. Daar waren we al lichtelijk verbaasd over omdat ik een pieper heb voor als de lichten aan blijven als de sleutel eruit wordt gehaald, maar misschien dat de kinderen ergens aan hadden gezeten.
Maar toen ik gisteren naar zwemles wilde gaan met de auto (in haast, want de middelste zoon moest afzwemmen) was de accu weer helemaal leeg. Vanavond heb ik echt een auto nodig, met het openbaar vervoer moet ik een uur langer reizen, dus er moet gelijk iets aan worden gedaan. De garage gaat er gelijk naar kijken en de noodhulp komt weer om hem op te starten - en de cursus haal ik dus niet meer vandaag. Zucht.
Volgende week moet ik echt weer gaan, want het gaat niet goed zo. Pasen was natuurlijk al een aanslag, niet eens vanwege de chocolade-eitjes want die haal ik expres niet in huis, maar omdat we in het vakantiehuisje aan het klussen waren en dus wat makkelijker eten hadden en wat meer lekkers voor de kinderen. Dan moet de knop weer om en hoe zeer ik eigenlijk ook vind dat ik dat zelf moet kunnen doen - in de praktijk gaat het makkelijker als ik naar cursus ga.
Gelukkig heb ik vanavond wel weer een basketballwedstrijd (daar heb ik de auto voor nodig) dus de beweging begint ook weer op gang te komen. Als ik mezelf dan ook weer naar fitness schop morgen is er al een mooi beginnetje gemaakt. Komend weekend ben ik gezellig weg met een vriendin als alles goed gaat, dus dan moet ik weer wat verleiding weerstaan, maar er is natuurlijk altijd wel iets dat lijnen in de weg staat - anders was ik al twee jaar op mijn oude gewicht.