Het lijkt wel of ik niet meer naar cursus mag gaan. Onze auto, die ik net anderhalve week terug heb van de apk, grote beurt en dure reparatie, stond van het weekend met een lege auto. Zo leeg zelfs, dat de sloten het niet meer deden.
We riepen de noodhulp erbij en gingen ervan uit dat we iets aan hadden laten staan. Daar waren we al lichtelijk verbaasd over omdat ik een pieper heb voor als de lichten aan blijven als de sleutel eruit wordt gehaald, maar misschien dat de kinderen ergens aan hadden gezeten.
Maar toen ik gisteren naar zwemles wilde gaan met de auto (in haast, want de middelste zoon moest afzwemmen) was de accu weer helemaal leeg. Vanavond heb ik echt een auto nodig, met het openbaar vervoer moet ik een uur langer reizen, dus er moet gelijk iets aan worden gedaan. De garage gaat er gelijk naar kijken en de noodhulp komt weer om hem op te starten - en de cursus haal ik dus niet meer vandaag. Zucht.
Volgende week moet ik echt weer gaan, want het gaat niet goed zo. Pasen was natuurlijk al een aanslag, niet eens vanwege de chocolade-eitjes want die haal ik expres niet in huis, maar omdat we in het vakantiehuisje aan het klussen waren en dus wat makkelijker eten hadden en wat meer lekkers voor de kinderen. Dan moet de knop weer om en hoe zeer ik eigenlijk ook vind dat ik dat zelf moet kunnen doen - in de praktijk gaat het makkelijker als ik naar cursus ga.
Gelukkig heb ik vanavond wel weer een basketballwedstrijd (daar heb ik de auto voor nodig) dus de beweging begint ook weer op gang te komen. Als ik mezelf dan ook weer naar fitness schop morgen is er al een mooi beginnetje gemaakt. Komend weekend ben ik gezellig weg met een vriendin als alles goed gaat, dus dan moet ik weer wat verleiding weerstaan, maar er is natuurlijk altijd wel iets dat lijnen in de weg staat - anders was ik al twee jaar op mijn oude gewicht.
Vandaag hoorde weer een weegdag te zijn. Maar afgelopen week brak er achtereenvolgens een stuk van een grote vulling en een stuk van mijn kroon af en toen kon ik én rechts én links niet meer kouwen. De tandarts wilde me er wel snel voor helpen, maar de enige tijd waarop dat kon was donderdagochtend. Vanmorgen dus van 8 tot half 10 in Amsterdam in de stoel gezeten en daarna met een nog halfverdoofd gezicht terug naar Haarlem gereden, waardoor ik de weightwatchersmeeting helaas miste. Gelukkig wel met een hersteld gebit, want mijn tandarts bakt de kronen zelf.
Dat is jammer, want ik heb ze wel nodig. Laten we eerlijk zijn; ik ga toch geen 10 euro per week betalen voor een klein uurtje praten met een groepje mede-afvalsters als ik niet zeker weet dat ik het zonder de bijeenkomsten niet red. Eigenlijk vind ik natuurlijk nog steeds dat ik het gewoon zelf moet kunnen, maar zo voelt dat voor het overgrote deel van de cursusbezoeksters denk ik. En je moet het ook nog steeds gewoon zelf doen, maar na een bijeenkomst ben ik altijd extra gemotiveerd en zo vlak voor pasen was me dat niet slecht uitgekomen.
Nu ga ik maar wat oude paasboekjes doorlezen voor inspiratie. We zitten in het recreatiebungalowtje dat we aan het opknappen zijn, omdat daar nog best veel moet gebeuren en we beter hopen op te schieten als we er blijven slapen. De jongens kunnen daar immers heerlijk buitenspelen - en doen dat ook terwijl we ze hier echt bijna letterlijk naar buiten moeten schoppen. Hoop ik wel dat het geen al te guur regenweer wordt, anders zitten ze alsnog een dag voor de tv. Ze hebben sneeuw voorspeld en dat mag ook, daar gaan ze ook voor naar buiten. Kunnen we gelijk kijken of de kachel het goed doet of gerepareerd moet worden.
Vanavond krijgen we eters en ga ik de vegetarische versie van de ananas & taugé schotel uitproberen, met Quorn in plaats van kalkoen. Duim maar dat het lekker wordt 
Eigenlijk hoor je je natuurlijk alleen bezig te houden met de punten in je weightwatchersbudgetje, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik daar niet alleen naar kijk bij het beoordelen hoe slecht een overtreding is. Natuurlijke dingen vind ik bijvoorbeeld minder echt dan chemisch bewerkte dingen.
Afgelopen weekend heb ik drie dagen lang een paar uur per dag heel hard gewerkt om een huisje op te knappen. Het recreatiebungelowtje van mijn overleden moeder moest dringend in bewoonbare staat worden gebracht en aangezien het door de laatste klusser bijna een jaar geleden erg abrupt in de steek werd gelaten was dat geen sinecure. Bij aankomst vonden we een grote puinhoop, tot en met diverse ingedekte koffiekopjes op tafel en beschimmelde borden in de kapotte vaatwasser aan toe. Maar aan het eind van de drie dagen zag het er al weer behoorlijk bewoonbaar uit. Ik zal een paar fotootjes onderaan dit postje zetten.
Dat harde werken is niet altijd zo inspannend dat ik er bonuspunten mee verdien. Ik heb ruim twee uur een vriezer en koelkast ontdooit en uitgebreid schoongemaakt. Daar zweette ik een stuk minder bij dan toen ik de dag erna de bakstenen muur hielp verven, maar ik was na afloop net zo moe.
Toen we ontdekten dat de frietkraam een kilometertje van het huisje vandaan heerlijk zelfgemaakte friet verkocht met Belgische mayonaisse (niet zo zoet) en stoofvlees, en zelfgemaakte hamburgers waren we snel verkocht. Ik heb vervolgens twee dagen zwaar gezondigd, maar na hard werken en dan ook nog met zelgemaakte spullen voelt dat toch minder erg. Ik maar er dus maar ‘gezondigen’ van.
Gelukkig bestond niet het hele weekend uit proeven van verboden vruchten. Vrijdag hielp mijn dierbare echtgenoot niet bij het klussen, maar had hij thuis wel een nieuw weightwatchersrecept gemaakt. Een vegetarische linzenschotel die wel vulde maar die weinig punten kostte. Als ik een dezer dagen tijd heb zal ik daar het recept van posten.
Donderdag was weegdag, maar door allerlei omstandigheden moest ik hem overslaan. Op mijn eigen weegschaal ben ik een klein pond zwaarder (300-400 gram) dus dat valt nog mee. Maar de eerste echte wedstrijd laat nog even op zich wachten en met de kuitblessuren kan ik niet voluit trainen en is fitnessen ook ingewikkeld. Daarbij moet ik tussendoor steeds “steppen”, met een pasje op een verhogingkje. Dat heb ik dus maar een weekje overgeslagen. Gebrek aan beweging is altijd meteen merkbaar, dus ik hoop dat dat niet betekent dat er volgende week *weer* iets bij is.
Veel water drinken, veel slapen en kijken of ik een beetje kan wandelen dus.
Dat waren een paar dagen met hindernissen, lijntechnisch gesproken. Donderdag bij de basketball wedstrijd verrekte ik een kuitspiertje, dus vrijdag heb ik niet gefitnesst.
Vrijdag belde wel een vriendin spontaan om te zeggen dat ze gereserveerd hadden in een erg lekker en duur restaurant en of we niet gezellig mee wilde eten nu het in het kader van de restaurantweek betaalbaar was. Het kostte wat telefoontjes (7 babysits die niet konden… zucht) maar uiteindelijk vonden we toch iemand om op de kinders te passen en hadden we dus een heerlijke uitgebreide maaltijd. De weightwatcherpunten heb ik niet kunnen tellen, dat werd me te ingewikkeld. Gegrilld vlees, weinig saus en pruimen met ijs toe, dat waren mijn lijnconcessies - maar ik kies wel wat ik lekker vind op dat moment.
Zaterdag reisten we af naar de schoonfamilie in Brussel. Zondag zouden we op tijd terug moeten vanwege afspraken hier, dus we wilden er echt op tijd zijn. Dat houdt in dat we onderweg lunchen en dat we dus ‘the evil empire’ (McD.) weer gesponsord hebben. De schoonfamilie wil graag laten zien dat ze het fijn vinden dat we er zijn en zijn dus geneigd om alles te halen wat we echt lekker vinden. Het weerstaan van verleidingen is niet mijn sterkste punt, dus ook daar heb ik de weightwatcherspunten niet bijgehouden. Geen al te gekke dingen, geen saus/jus, en dan houdt het wel weer ongeveer op.
Zondag hadden we eerst het ontbijt (toast met marmelade, de bacon-and-eggs heb ik laten staan), toen de ’sunday lunch’ met rijst en kip en doperwten en vervolgens een reis naar Amsterdam met een verjaardag als eindpunt. Daar stonden bergen lekkere dingen en bestelden ze pizza voor de laatkomers, dus was het budget ook ruim overschreden. Geen goed nieuws dus.
Tot mijn verbazing gaf de weegschaal vanmorgen hetzelfde gewicht aan als vrijdagochtend. Maar de caloriën liggen ergens op de loer om zich in mijn heupen en buik vast te bijten en de ervaring leert me dat ze liefst tot vlak voor de officiële weegdag wachten om tevoorschijn te komen. Vandaag dus maar alvast beginnen met goedmaken wat er goed te maken valt.
Vandaag dus weer de echte weegdag. In de vakantie was er bijgekomen, bij het dansfeest hadden we veel gedanst maar ook veel bier gedronken, maar daarna ben ik weer trouw op gaan letten. Maandag trainen, dinsdag fitness, dus ook de beweging was weer in het ritme en daardoor kwam ik uiteindelijk compleet neutraal uit. Niet afgevallen, niet bijgekomen. Of, als ik eerlijk ben, alles weer afgevallen wat ik bijgekomen was.
Het blijven bewegen is wel belangrijk want komend weekend wordt weer eentje met hindernissen. Eerst een weekend bij de schoonfamilie in Brussel - en dus veeeeeeeeeel verleidingen en weinig mager eten. Zondagmiddag komen we terug maar gaan dan gelijk naar een verjaardag waar we blijven eten, dus dat zal ook niet heel erg lijngericht zijn. Vanavond gelukkig weer een wedstrijd, en dus beweging. Morgen toch mezelf maar naar fitness slepen - en eigenlijk zouden we weer moeten beginnen met joggen. Zetten we voor volgende week op het programma!
Klein tegenvallertje had ik ook: het roggebrood (onbeperkt voor 4 punten) geldt alleen voor echt volkoren roggebrood en volgens mij is dat er alleen van bolletje. Mijn buurtsupertje heeft het niet en de (kleinere) Albert Heijn waar ik vandaag was ook niet, dus dat wordt weer zoeken welke winkel het wel heeft. Want ik hou wel erg van donker brood en roggebrood, dus wil het niet missen.
Het enige probleem bij dit recept is dat het zo lekker is dat je blijft eten . De kalkoen kan eventueel vervangen worden door Quorn, dat neemt de smaak van de marinade goed over. Met kalkoen kost het 3 punten (4 als je meer kalkoen gebruikt dan in het recept staat want in het comfortplan is ongelimiteerd kalkoen 3 punten) plus de punten voor de gekookte aardappels die je erbij eet. Rijst kan ook, maar aardappels vullen meer en dit is al een vrij lichtverteerbaar recept. De hoeveelheden zijn voor 4 personen.
Ingerdiënten:
520 gram kalkoen
gemberpoeder
4 ruime eetlepels sojasaus
chilipoeder
4 uitgeperste knoflookteentjes
12 schijven ananas uit blik (op sap)
600-800 gram taugé
bieslookringetjes
Bereiding:
Snij de kalkoen in reepjes en marineer minstens een half uur in de sojasaus met chilipoeder, knoflook en gemberpoeder. Zout en peper naar smaak toevoegen.
Snij de schijven in blokjes. Bak de kalkoen in 4 koffielepels olie en voeg de ananas en taugé toe. Giet het restantje marinade erbij. Als alles gaar is garneren met bieslookringetjes. Serveren met bijvoorbeeld gekookte aardappels.