Een beetje laat met posten, maar wel braaf donderdag op de weegschaal gaan staan en toen wees die dus inderdaad 2 kg minder aan dan de week ervoor.

Omdat ik veel last had van mijn buik en mijn elleboog ben ik ook langs het ziekenhuis geweest voor een paar onderzoeken. In mijn familie komen veel schildklierafwijkingen voor en omdat ik zoveel klachten had heeft mijn huisarts mij anderhalf jaar terug ook thyrax (schildklierhormoon) voorgeschreven ook al viel ik nog (net) binnen de ‘normale waardes’. Daarnaast heb ik bij mijn derde zwangerschap zwangerschapssuiker gehad dus ik heb een grote kans suikerziekte te ontwikkelen.

Mijn suikergehalte bleek 6,3 te zijn terwijl die waarde onder de 6 moet zijn. Dat is dus iets verhoogd maar mijn huisarts is ervan overtuigd dat dat binnen de norm gaat vallen als ik nog een paar kilo kwijt raak. Helemaal omdat mijn kilo’s erg rondom mijn buik zitten, dat is de ongunstigste plek voor je gezondheid. Extra druk dus op het afvallen, maar ook weer extra motivatie.

Dat afvallen wordt moeilijker omdat mijn darmen erg traag blijken te werken. Aangezien ik door de weightwatchers al erg gezond eet, met veel vezels & groente & water kan ik daar niet heel veel aan veranderen. Meer fruit zou goed zijn, ik ben niet zo’n fruiteter, dus daar moet ik nog een stukje in verbeteren. Maar afvallen moet dus ook komen door meer te bewegen.

Hoewel ik dat hard probeer, vooral ook door de hardloopclub deze zomer, is het moeilijk omdat ik me krakkemikkig voel. De last van mijn buik speelt me parten, maar ik heb ook snel last van mijn gewrichten en dus pijn in mijn heupen en knieën. Nu bleek mijn TSH 3 te zijn. TSH is de makkelijkste manier om je schildklierwerking te bekijken (er zijn meer hormonen die je na moet kijken, maar anders wordt dit zo’n technisch postje ). Gemiddeld hoort hij ongeveer 1,5 te zijn en bij mijn laboratorium vinden ze hem pas verhoogd als hij hoger is dan 3,5. Toen mijn arts voor het eerst thyrax voorschreef was mijn TSH 3,2 – maar hij ging pas naar beneden toen de dosis 4 keer verhoogd was.

De meeste mensen die kunstmatig schildklierhormoon slikken voelen zich het fijnst bij een lagere TSH dan gemiddeld, dus ik heb in mijn hoofd dat mijn TSH ongeveer 1 zou moeten zijn; daar zijn we ook gestopt met de dosis verhogen vorig jaar en toen voelde ik me een heel stuk fijner. Een heleboel vage klachten die ik al jaren had waren verdwenen of een heel stuk minder geworden. In dat lange rijtje met vage klachten kwamen ook opgeblazen buik, obstipatie en trage darmen, spierpijn en gewrichtspijn voor.

Omdat mijn huisarts eigenlijk nog steeds niet overtuigd is dat ze al moet gaan behandelen terwijl ik nog in de ‘normaalwaardes’ zit en er dus moeite mee heeft dat ik al 1 mcg thyrax slik wil ze eigenlijk de dosis niet echt verhogen. Omdat ik vind dat ik op een TSH van ongeveer 1 moet mikken wil ik wel weer verhogen met de standaard 0,25 mcg. We hebben dus afgesproken dat ik verhoog met 0,125 mcg en dan prikken we na de zomervakantie wel weer bloed om te kijken of de waardes veranderd zijn. Ik hoop dat we mijn TSH weer lager kunnen krijgen en dat ik dan ook weer een paar klachten kwijt ben die me nu in de weg zitten bij afvallen en sporten – vandaar dit uitgebreide medische verhaal op mijn afvalblogje.