Archive for January, 2009

Wie het kleine niet eert….


23 Jan

Oftewel 117,5 op de weegschaal vanmorgen. Maar het is deze week al een keer 116 geweest, na een dagje bijslapen, dus we gaan in ieder geval de goede richting weer op.

Goed slapen helpt daar wel veel bij merk ik. Als ik slecht of weinig slaap gaat het moeilijker, als ik veel slaap gaat het beter met afvallen. Eigenlijk moet je dus slapend dun worden ;)

De afgelopen weken ging het slapen slecht. Ik was totaal mijn ritme kwijt en ik heb het altijd al moeilijk om een beetje bijtijds de binnenkant van mijn ogen te gaan bewonderen. Bij nachtmens kunnen ze in de encyclopedie mijn foto wel ter illustratie plaatsen. Maar deze weken was het echt heel slecht, zelfs als ik in bed lag bleef de boel maar malen in mijn hoofd. Politieke gebeurtenissen, persoonlijke ontwikkelingen, veel dode kindertjes in Gaza — alles hield me wakker.

Maar sinds een paar dagen gaat het beter, slaap ik de nacht door en ga ik redelijk op tijd naar bed. Ik voel me weer wat beter en energieker, dus hopelijk lukt het diëten ook weer goed. Volgende week zou ik wel blij zijn als ik weer onder de 117 was.

2009 – geen goed begin is twee keer zoveel werk


16 Jan

Mijn streven was om het jaar op maximaal 116 kg te eindigen en dat lukte eigenlijk prima, op 31 december was ik precies 116 kg. 1 Januari had ik niet gewogen maar 2 januari – mijn vaste weegvrijdag – was ik inene ruim 120. Ik had nog hoop dat dat vooral vochtvasthouden was, door de champagne enzo, want 4 kg in 2 dagen is wel heel veel. Maar helaas, het bleef rondom dat gewicht hangen en is zelfs nog even 120,4 geweest. Zwaar frustrerend is dat, omdat ik weliswaar niet streng gelijnd heb maar me ook niet helemaal heb uitgeleefd qua eten en drinken dus voor mijn gevoel helemaal niet verdien dat er zoveel bijgekomen is.

Maar ja, wat we willen is minder belangrijk dan wat echt is, dus ik moest toch gewoon het roer maar weer omgooien en flink lijnen. Er af gaat altijd vele malen moeizamer dan erbij, vandaar ook de titel van dit postje. Vorige week kwam ik niet toe aan updaten maar was ik 118,9 kg, dus dat was al iets beter. Deze week ben ik 117,7 dus ook weer goed vooruitgegaan, maar echt blij kan ik er niet van worden omdat ik nog zwaar teleurgesteld ben door de 120 die zo plotseling op de weegschaal verscheen. Dat demotiveert enorm, het is dan weer zo moeilijk om de draad op te pakken.

Gisteren hoorde ik ook dat de basketballteams waar ik in speel er waarschijnlijk alletwee mee op gaan houden en dat helpt niet bij het motiveren. Je moet sporten als je af wilt vallen, anders is net NOG veel moeilijker, maar ik vind maar weinig sporten leuk. Hardlopen heb ik geprobeerd, maar ik moet mezelf er echt naartoe slepen want blij word ik er niet van. De sportschool vind ik ook vreselijk saai, zelfs de ‘alleen voor vrouwen’- variant waar je tenminsten nog wat gezellige aanspraak hebt. Misschien iets van aerobics of zo, of spinnen, dat is ook erg in tegenwoordig. Tennis vond ik vroeger wel leuk, dus dat zou ik ook op kunnen pakken – maar echt conditie opbouwen doe je daar niet mee. Het liefst zou ik gewoon blijven basketballen, maar om nu WEER bij een nieuwe club te beginnen vind ik moeilijk, helemaal omdat ik met 46 niet echt in het gemiddelde jonge sportteam pas. Zucht.

Ik hou me maar vast aan de vooruitgang in de laatste twee weken en probeer daar de motivatie in te vinden. Hopelijk ben ik over twee weken weer waar ik op oudjaarsavond was. Oh nee, ik ging positief door…

marbel mag minder

knokken tegen kilo's