Mijlpalen bepalen is moeilijk, zeker als je veel af moet vallen. Als ik bedenk dat er meer dan 50 kg af moet verlies ik gelijk de moed een beetje, want dat is zo veel en dan moet ik zo lang…

Daarom is het belangrijk dat er tussendoor mijlpalen zijn waar je aan kunt afmeten dat je je vooruit gaat. De eerste mijlpaal die door mijn online WW-programma wordt voorgesteld is 5% eraf. Dat haal ik bij 125,1 kg. Persoonlijk heb ik nog een mijlpaaltje dat daarvoor komt; als ik 128,1 kg weeg is mijn bsi onder de 40 en dan ben ik niet langer ‘morbide obese’.

Daaropvolgende mijlpaal is als ik 10% gewicht kwijt ben, bij 118,5 kg, omdat ik dan significant minder gezonheidsrisico’s loop dan ik nu doe.

Vierde mijlpaal is bij 111 kg. In deze post vind je een tabel over de risico’s bij verschillende bevolkingsgroepen. Als blanke vrouw heb ik bij een BMI dat lager is dan 35 nog maar nauwelijks meer gezondheidsrisico’s, statistisch gesproken.

Bij 105,4 kg ben ik 20% van mijn gewicht kwijt, dus dat is een mooie vijfde mijlpaal. En dan is de zesde mijlpaal niet moeilijk meer te raden: jawel, dan wil ik onder die vermaledijde 100 kg komen. En als ik goed op spoor blijf ben ik dan ongeveer een jaar verder.

Dat zijn zes mijlpalen in een jaar, maar ze zijn niet evenwichtig verspreid. Nu gaat afvallen in mijn ervaring ook niet gelijkmatig; zelfs als je ongeveer evenveel je best doet zijn er periode’s waarin je veel afvalt en periode’s waarin je een plateautje bereikt en een tijd geen significant resultaat boekt. Dus ik kan niet plannen om iedere 2 maanden te streven naar het bereiken van de volgende mijlpaal. Maar toch hoop ik dat een beetje een schema me wat houvast biedt en daardoor wat motivatie.

Volgens medelijnster E. moeten we onszelf bij het halen van mijlpalen belonen. Daar moet ik nu dus eens hard over nadenken, wat een mooie manier is om te vieren dat ik een belangrijke stap vooruit heb genomen.

Na de vakantie was ik 130,5 kg, dus dat was niet helemaal volgens plan maar ook niet helemaal hopeloos. Helaas lukte het sporten niet de afgelopen week en dat is toch wel echt nodig. Daarnaast volgen eega en ik de komende weken een cursus op de dinsdagochtend, dus lukt het niet om naar mijn vaste weightwatchcursus te gaan.

Vroeger was dat natuurlijk excuus genoeg om te denken dat ik dan maar een paar weken op gewicht moest blijven, maar ik heb me tegen mezelf beschermd door een combi-pas te nemen. Daarbij betaal je iedere maand een vast bedrag aan weightwatchers – als je 4 keer gaat is het goedkoper maar als je een keer overslaat is het 7 euro duurder die maand. Daarnaast heb je een aantal hulpmiddelen online. Zo kun je je punten op hun site bijhouden (en opzoeken) dus de drempel wordt kleiner voor al die mensen die net als ik een hekel hebben aan het opzoeken in het boekje. Ook kun je daar recepten opzoeken (en je eigen recepten opslaan) een een gewichtsgrafiekje bijhouden. Helaas kun je dat niet in je eigen site of blog laten zien, dus zal ik het ook buiten de deur blijven bijhouden voor hier.

Omdat ik toch al heb betaald ben ik gaan zoeken naar een andere cursus hier in de buurt en er blijkt er eentje vlakbij te zijn op de maandagavond. Eigenlijk wil ik niet ‘s avonds, daarom ga ik steeds Hoofddorp ook al is dat voor mij best een eind rijden, maar nood breekt wetten. Twee of drie maanden niet naar cursus is echt heel slecht voor me immers.

Vandaag dus braaf voor het eerst naar de nieuwe cursus geweest. Met het hart in de keel, want ik hou er niet van om allerlei mij totaal onbekende mensen tegen te komen. Maar het was minder druk dan ik had verwacht, ongeveer net zoveel mensen als op mijn ochtendcursus, dus dat viel mee. Verder ging ik om iets na 7 uur weg en was ik om kwart over 8 alweer thuis dus ik was een stuk minder tijd kwijt aan weightwatcherscursus. Ze kunnen op de nieuwe cursus ook mijn oude kaart laten opsturen en als ik weer naar Hoofddorp ga kunnen ze hem weer terugsturen. Weer een extra stok achter de deur om braaf te blijven gaan .

Mijn officiële gewicht daar was 132 kg, dat was 100 gram meer dan mijn laatste gewicht op mijn weightwatcherskaart. Maar dit werd ‘s avonds gewogen, net na mijn avondmaaltijd, en dan ben ik altijd zwaarder dus dat vind ik geen slechte score. Voor mijn grafiekje hier blijf ik toch maar het gewicht dinsdagochtend op mijn eigen weegschaal bijhouden, dan zie ik echt of ik afgevallen ben of niet.

Morgenochtend dus met manlief naar een heel andere cursus. Maar die wordt niet van van mijn sportschool sportschool gegeven. Ik heb gelijk mijn sporttas ingepakt zodat ik die morgenochtend mee kan nemen en geen enkel excuus meer heb om niet te gaan sporten na afloop. Kijken of het deze week lukt om vaker dan één keer te gaan, zodat mijn conditie ook echt een beetje gaat verbeteren.

Het is wat rustig op het blogfront, maar ik heb ook twee keer de WW-cursus gemist. Tim had controle in het ziekenhuis en daarna waren we een lang weekend in Brussel bij de schoonfamilie omdat de zomervakantie hier inmiddels is begonnen.

Schoonfamilie is altijd slecht voor mijn lijn, maar dat dipje heb ik inmiddels weer weggewerkt dus we gaan nu weer voor winst bij het afvallen. De komende weken hebben we wel allemaal vakantie, dus enerzijnds heb ik het zelf in de hand allemaal maar anderzijds is het wel de tijd van gemaksvoedsel omdat we geen zin hebben om uitgebreid te koken en ze daar zulke lekkere patat hebben. Misschien moet ik mijn weegschaal wel meenemen voor de motivatie…

Hopelijk wordt het mooi weer, zodat we veel kunnen fietsen en wandelen. We hebben een fietskarretje voor de hond gekocht, dus we hebben geen excuus meer en kunnen zo ver fietsen als de jongste zoon van 6 aan kan. Mijn weegschaal thuis gaf vanmorgen 117,8 aan en die 117 had ik al lang niet meer gezien, dus ik heb goede hoop dat ik het ook zonder cursus ga redden deze vakantie.

Afgelopen week was me het weekje wel. Op woensdag (dat is dag 2 van mijn WW-week) belde mijn eegaa de huisarts omdat hij nu voor de derde dag een zwart vlekje aan de zijkant van zijn oog zag. Hij wilde weten of hij ergens deze week langs kon komen en de assistente vond eigenlijk dat hij maar gelijk moest komen. Dus in zijn nette pak van Amsterdam Zuid-Oost weer terug naar Haarlem gekomen, licht verontrust door de urgentie van de assistente.

De huisarts vertelde dat er niets was met zijn hoornvlies, maar dat hij wel dacht dat er iets anders was. Hij belde met de oogartsen in ons regionale ziekenhuis en die zouden Tim ook tussen hun normale programma in onderzoeken.  Ik had alle kinderen inmiddels van school gehaald en van lunch voorzien, ons hondje gewandeld en was dus klaar om hem naar de polikliniek te rijden. Na een oogonderzoek heb je immers soms een chauffeur nodig.

De oogarts in het regionale ziekenhuis constateerde een loslatend netvlies met vocht erachter. Dat kon daar niet behandeld worden omdat ze daar alleen dingen met laser konden doen. Ze belde dus met de VU in Amsterdam en daar zouden ze op ons blijven wachten (het was inmiddels eind van de middag geworden). Wij dus direct met de auto daarnaartoe, onderweg de buren bellend of die onze kinderen op wilden vangen en naar de snackbar wilden nemen.

In de VU bevestigden ze de diagnose en Tim kon gelijk blijven zodat hij een avond en nacht op zijn linkerzij kon blijven liggen om zo het netvlies door het vocht in zijn oog weer zo goed mogelijk op de plaats te krijgen. Donderdag zou hij dan met spoed geopereerd worden, waarbij er een bandje om zijn oog zou komen zodat het netvlies goed tegen de buitenkant gedrukt zou blijven en weer netjes vast kon groeien.

Donderdag eind van de middag kon ik hem weer ophalen, maar hij moest nog minstens een week bijkomen voor hij iets zinnigs kon doen. Hard werken voor mij dus, om ook zijn taken op te vangen, en weinig tijd voor uitgebreid boodschappen doen of koken. Maar ik heb me goed ingehouden en niet teveel verkeerde k-en-k maaltijden gegeten.

Zaterdag hadden we een pleinfeest waarbij alle pleinbewoners die mee wilden doen (en dat zijn er altijd veel) iets lekkers hadden gemaakt voor een buffet met BBQ. Met al die heerlijke quiches en lekkernijen kon ik natuurlijk niet al te weightwatchersgericht snacken, ik wilde zelf ook van alles proeven.

Zondag zou ik met mijn basketball team bij één van de meiden thuis gaat eten, maar Tim was nog erg moe. Ik ben dus alleen even wezen borrelen en heb thuis gegeten – maar wel van de kant-en-klare lasagne die ik voor de rest van de familie had gekocht om het koken voor Tim zo simpel mogelijk te maken.

Kortom: een ongeregelde week met weinig tijd om dingen te plannen en veel verleidelijk lekkers. Maar ik had natuurlijk wel het voordeel dat ik vorige week bij de cursus gelijk was gebleven op de officiële weegschaal terwijl ik wist dat het die week wel goed was gegaan. Dus ik begon met een voorsprong en heb de afgelopen week wel heel goed water gedronken en ook goed geslapen: hondsmoe je bed inrollen doet wonderen voor de 8 uur waar ik normaal niet aan toekom.

Het resultaat van deze week was dus niet zo slecht als had gekund: integendeel zelfs, want ik bleek maar liefst 2,3 kg af te zijn gevallen! In totaal ben ik de afgelopen 4 weken dus 5,5 kg afgevallen, terwijl iedere week wel een aantal uitjes, feestjes en etentjes had. Dat geeft de burger moed voor de rest van de lange weg die ik nog te gaan heb. Kijken of volgende week ook weer voor een min kan zorgen, al durf ik niet op weer zo’n goed resultaat te hopen!

Bij mijn blogje is het soms zo dat ik geen zin heb om te bloggen als ik slechte dingen moet melden. Maar op het moment kom ik gewoon weinig aan de computer toe omdat we net een jonge hond hebben en die niet zo lang alleen kan blijven. Mijn computer staat boven, dus daar kom ik alleen snel tussendoor om de post te lezen.

Dit wordt dus een kort postje, en alle pagina’s en tellers bijwerken moet ook nog even wachten. Ik wilde alleen wel even melden dat het beginnen bij de weightwatchers eigenlijk heel goed is gegaan. Mijn eerste week had ik een bruiloft, een mexicaans feest en een etentje maar was ik desalnietemin 1,3 kg afgevallen. De tweede week had ik een weekend bij mijn schoonmother, die je vooral wil verwennen om te laten merken dat ze van je houdt. Maar ik heb standvastig maar twee puntjes van de zelfgebakken taart genomen, als toetje bij de twee warme maaltijden daar, en heb me verre gehouden van alle snoepverleidingen.

Ik was zo braaf geweest dat zelfs het uitje gisteren met Tim, waar ik biertjes heb gedronken en toen we noodgedwongen een snelle McDonaldshap deden de frietjes niet kon weerstaan, mijn weekresultaat niet kon verstoren. Deze week was ik maar liefst 1,9 kg kwijt, zodat ik in totaal al 3,2 kg kwijt ben. Dat motiveert wel, dus ik hoop komende week ook weer op een mooi resultaat en dan zal ik proberen om geen meldpostjes meer over te slaan.

Zoals de lange afwezigheid al deed vermoeden was de motivatie helemaal weg de afgelopen twee maanden. Ik kwam dus behoorlijk aan en begon er ook weer echt last van te krijgen. Daarbij heb ik besloten om volgend jaar toch gewoon maar weer te gaan basketballen ook al moet ik ervoor naar een andere club. Met 47 is het al ingewikkeld genoeg om goed mee te doen bij al die jonge meiden, dus ik vind het al dapper dat ik toch overstap en wil in ieder geval genoeg gewicht kwijt zijn om goed te kunnen hollen. Mikken we volgend jaar op ook weer goed springen

Omdat het in mijn uppie toch echt niet lijkt te lukken moet ik dus weer naar de weightwatchers van mezelf. De paar vrije uurtjes die ik ‘ s avonds heb zijn me heilig, dus ik wilde wel een ochtendcursus. De enige die een beetje haalbaar is hiervandaan zit op 10 km afstand; dat was ook de reden dat ik stopte bij de weightwatchers toen de Haarlemse ochtendclub werd opgedoekt. Maar wat moet dat moet en van mij moest het zelfs in mei nog, dus vanmorgen heb ik mij met de auto in de spits begeven. Vijftig hele minuten later (pfffft) mocht ik me weer bij mijn oude weightwatcherscoach aanmelden en omdat er ook nog een paar oude bekenden zaten was het in een mum van tijd weer vertrouwd gezellig.

Mijn begingewicht was wel even slikken, dat was nog 2,3 kg hoger dan de weegschaal vanmorgen aangaf toen ik er bloot voor  het ontbijt op stond. Maar nu ik weer naar de club ga zal ik toch de officiële weegschaal maar aanhouden zodat ik begin met 126,6 kg. Daar moet ondanks een bruiloft + feest donderdag en een groot feest maandag wel gelijk wat van af deze week, dus ik begin maar gelijk met schrijven hoeveel punten ik elke dag opeet (bij weightwatchers krijg je een puntenbudget per dag) en zal straks met een aangepaste boodschappenlijst op stap gaan.

Voor mijn verjaardag heb ik een Wii fit gehad, dus daar moet ik ook maar eens aan gaan beginnen. Deze week minstens drie keer is het streven en me er niets van aantrekken dat ik de hele buurt van entertainment ga voorzien. En natuurlijk braaf minstens één keer per week dit blog updaten – als ik een lekker recept tegenkom nog wel vaker.