Archive for the ‘Gewicht’ Category

Mijlpalen


21 Oct

Mijlpalen bepalen is moeilijk, zeker als je veel af moet vallen. Als ik bedenk dat er meer dan 50 kg af moet verlies ik gelijk de moed een beetje, want dat is zo veel en dan moet ik zo lang…

Daarom is het belangrijk dat er tussendoor mijlpalen zijn waar je aan kunt afmeten dat je je vooruit gaat. De eerste mijlpaal die door mijn online WW-programma wordt voorgesteld is 5% eraf. Dat haal ik bij 125,1 kg. Persoonlijk heb ik nog een mijlpaaltje dat daarvoor komt; als ik 128,1 kg weeg is mijn bsi onder de 40 en dan ben ik niet langer ‘morbide obese’.

Daaropvolgende mijlpaal is als ik 10% gewicht kwijt ben, bij 118,5 kg, omdat ik dan significant minder gezonheidsrisico’s loop dan ik nu doe.

Vierde mijlpaal is bij 111 kg. In deze post vind je een tabel over de risico’s bij verschillende bevolkingsgroepen. Als blanke vrouw heb ik bij een BMI dat lager is dan 35 nog maar nauwelijks meer gezondheidsrisico’s, statistisch gesproken.

Bij 105,4 kg ben ik 20% van mijn gewicht kwijt, dus dat is een mooie vijfde mijlpaal. En dan is de zesde mijlpaal niet moeilijk meer te raden: jawel, dan wil ik onder die vermaledijde 100 kg komen. En als ik goed op spoor blijf ben ik dan ongeveer een jaar verder.

Dat zijn zes mijlpalen in een jaar, maar ze zijn niet evenwichtig verspreid. Nu gaat afvallen in mijn ervaring ook niet gelijkmatig; zelfs als je ongeveer evenveel je best doet zijn er periode’s waarin je veel afvalt en periode’s waarin je een plateautje bereikt en een tijd geen significant resultaat boekt. Dus ik kan niet plannen om iedere 2 maanden te streven naar het bereiken van de volgende mijlpaal. Maar toch hoop ik dat een beetje een schema me wat houvast biedt en daardoor wat motivatie.

Volgens medelijnster E. moeten we onszelf bij het halen van mijlpalen belonen. Daar moet ik nu dus eens hard over nadenken, wat een mooie manier is om te vieren dat ik een belangrijke stap vooruit heb genomen.

De eerste week weer


18 Oct

De zomervakantie was heerlijk en onbezorgd. Daarna was het gelijk druk en hectisch met allerlei ouderavonden op precies de weightwatchersavonden. Maar deze week kon ik weer naar cursus – en moest ik dat ook weer van mezelf. Anders blijf ik het uitstellen natuurlijk en juist met de lekkere snaaimaanden voor de deur is het belangrijk om weer een beetje in het gareel te zitten.

Daarnaast gaan zowel L. als E. ook weightwatchen en gaan we elkaar met mailtjes ondersteunen hebben we afgesproken (omdat we niet dicht bij elkaar wonen). L. moet minder kwijt dan wij tweetjes, maar is erg van lekker koken en doorzetten dus heeft vast een goede invloed. E. moet ongeveer net zoveel kwijt als ik en dus kunnen we ons aan elkaar vasthouden als er weer een moeilijke periode komt. Dat is het plan tenminste :)

Vanmorgen vertelde de weegschaal me dus dat ik 131.7 kg was en vanavond vertelde de coach me dat het na 4 maanden handig was om deze week als week 1 te zien zodat ik gemotiveerd vooruit kon gaan met afvallen. We gaan er dus weer voor!

Alleen over het sporten moet ik nog even langer na gaan denken. De sportschool waar ik bij zat had in de praktijk minder begeleiding dat ze in theorie aanboden en toen ik last kreeg van mijn gewrichten kon ik drie keer achter elkaar niemand vinden om te overleggen hoe ik mijn programma aan moest passen. Daarvoor hoef ik niet zo’n end te fietsen, dus die heb ik opgezegd. Nu iets in de buurt vinden dat leuk genoeg is om te blijven doen. Misschien eerst via de huisarts naar fysiotherapie om een beginnetje te maken met een trainingscircuitje dat me niet gelijk mijn knieën en heupen kost. Of toch gelijk spontaan met zumba beginnen en voor lief nemen dat ik na 10 minuten op apegapen lig? Kortom… daar moet ik nog even over nadenken.

Flinke stap


24 May

Maar liefst 2.1 kg eraf deze week: van 129 naar 126,9. Gisteren op weightwatcherscursus was de stap nog groter, maar ‘s avonds wegen scheelt vaak meer vind ik. Net iets andere kleren, net iets meer of minder vocht vasthouden… In ieder geval was vorige week een goede afvalweek. Sporten lukte nog steeds maar één keer, dus daar is nog wat ruimte voor verbetering. Maar één keer is beter dan géén keer denk ik dan maar.

Gelukt!


17 May

Vanmorgen op de weegschaal was ik 129 kg schoon, dus dat was inderdaad weer een stukje minder marbel. Verder ben ik vandaag ook weer naar de sportschool geweest en na twee weken niksdoen voel ik dat behoorlijk. Maar het beginnetje is er weer en dat is vaak het moeilijkst dus ik hoop deze week nog 2 keer te kunnen gaan.

Overstapje


16 May

Na de vakantie was ik 130,5 kg, dus dat was niet helemaal volgens plan maar ook niet helemaal hopeloos. Helaas lukte het sporten niet de afgelopen week en dat is toch wel echt nodig. Daarnaast volgen eega en ik de komende weken een cursus op de dinsdagochtend, dus lukt het niet om naar mijn vaste weightwatchcursus te gaan.

Vroeger was dat natuurlijk excuus genoeg om te denken dat ik dan maar een paar weken op gewicht moest blijven, maar ik heb me tegen mezelf beschermd door een combi-pas te nemen. Daarbij betaal je iedere maand een vast bedrag aan weightwatchers – als je 4 keer gaat is het goedkoper maar als je een keer overslaat is het 7 euro duurder die maand. Daarnaast heb je een aantal hulpmiddelen online. Zo kun je je punten op hun site bijhouden (en opzoeken) dus de drempel wordt kleiner voor al die mensen die net als ik een hekel hebben aan het opzoeken in het boekje. Ook kun je daar recepten opzoeken (en je eigen recepten opslaan) een een gewichtsgrafiekje bijhouden. Helaas kun je dat niet in je eigen site of blog laten zien, dus zal ik het ook buiten de deur blijven bijhouden voor hier.

Omdat ik toch al heb betaald ben ik gaan zoeken naar een andere cursus hier in de buurt en er blijkt er eentje vlakbij te zijn op de maandagavond. Eigenlijk wil ik niet ‘s avonds, daarom ga ik steeds Hoofddorp ook al is dat voor mij best een eind rijden, maar nood breekt wetten. Twee of drie maanden niet naar cursus is echt heel slecht voor me immers.

Vandaag dus braaf voor het eerst naar de nieuwe cursus geweest. Met het hart in de keel, want ik hou er niet van om allerlei mij totaal onbekende mensen tegen te komen. Maar het was minder druk dan ik had verwacht, ongeveer net zoveel mensen als op mijn ochtendcursus, dus dat viel mee. Verder ging ik om iets na 7 uur weg en was ik om kwart over 8 alweer thuis dus ik was een stuk minder tijd kwijt aan weightwatcherscursus. Ze kunnen op de nieuwe cursus ook mijn oude kaart laten opsturen en als ik weer naar Hoofddorp ga kunnen ze hem weer terugsturen. Weer een extra stok achter de deur om braaf te blijven gaan :) .

Mijn officiële gewicht daar was 132 kg, dat was 100 gram meer dan mijn laatste gewicht op mijn weightwatcherskaart. Maar dit werd ‘s avonds gewogen, net na mijn avondmaaltijd, en dan ben ik altijd zwaarder dus dat vind ik geen slechte score. Voor mijn grafiekje hier blijf ik toch maar het gewicht dinsdagochtend op mijn eigen weegschaal bijhouden, dan zie ik echt of ik afgevallen ben of niet.

Morgenochtend dus met manlief naar een heel andere cursus. Maar die wordt niet van van mijn sportschool sportschool gegeven. Ik heb gelijk mijn sporttas ingepakt zodat ik die morgenochtend mee kan nemen en geen enkel excuus meer heb om niet te gaan sporten na afloop. Kijken of het deze week lukt om vaker dan één keer te gaan, zodat mijn conditie ook echt een beetje gaat verbeteren.

Langzaam aan, dan breekt het lijntje niet


29 Apr

Die drie keer per week bleek ook nog moeilijk. Ik moest eerst al twee dagen plat vanwege grote schouderpijn; sinds mijn laparoscopie heb ik dat soms en het enige dat echt helpt is ontspannen en uitgestrekt op mijn rug liggen. Daarna werd ik tot mijn grote verrassing ongesteld: ik heb de leeftijd dat het onregelmatiger zou kunnen gaan worden maar ik dacht eigenlijk dat dat betekende dat je af en toe een maandje oversloeg. Vroeger maakte dat me niet zo uit en zou ik gewoon door zijn gaan sporten, maar sinds de bevallingen is het bij mij een tijd van dicht bij huis blijven en grote bergen maandverband bij de hand houden. Dus dat werd één keer per week sporten, maar ik ben dus wel iedere week een keer geweest. Soms moet je maar even blij zijn met wat er wel gebeurd is :)

Omdat ik op cursus gelijk een combi-abonnement genomen heb (als je toch al hebt betaald is komen makkelijker, en ik kan iedere stok achter de deur gebruiken) kon ik de online services van weightwatchers ook gaan gebruiken. Dat was een aangename verrassing; vroeger deden ze niet zo veel op computergebied maar nu kan ik warempel online mijn dagplanners invullen, propoints opzoeken en mijn gewicht bijhouden. Daar ben ik dus gelijk maar mee begonnen.

Dat was maar goed ook, want na pasen was ik zo in de war dat ik me pas realiseerde dat het dinsdag was toen de cursus al was begonnen. En de komende week kan ik weer niet, want dan zit ik in Engeland bij de schoonfamilie. Dat zijn de mensen die room bij de spaghetti gooien om plakken te voorkomen, en die speciaal voor mij fruittaarten bakken als ik zeg dat ik veel groente en fruit wil eten, dus dat wordt weer een grote uitdaging. Maar ik neem mijn laptop mee en zal proberen om in ieder geval bij te blijven houden wat ik allemaal eet.

Deze week was ik jarig, dus gingen we uit eten. Twee dagen later bakte middelste zoon allemaal lekkere kleine cakejes om te trakteren, want hij is in de vakantie jarig. Dat waren wat moeilijke momenten. Maar ondanks de tegenslagen wees de weegschaal vanmorgen 129,6 kg aan dus het gaat langzaam maar zeker wel de goede kant op. Als ik na komende week nog steeds onder de 130 ben ben ik een blij mens.

Meer sportschool


18 Apr

De volgende dag, dat lukte natuurlijk niet. Er zijn namelijk *altijd* dingen die het moeilijk maken om het nu, op dit moment, ook echt te gaan doen. Steeds ben ik van plan om dan over een uurtje te gaan — en dan komt er weer een goede reden voorbijfietsen om het toch nog even uit te stellen. Ik weet het, ik zie het, ik herken het, maar ik vind het zo verdraaid moeilijk om er iets aan te doen…
Vandaag moesten we de paspoorten verlengen dus ik moest toch de stad al in. Ik heb mijn sportspullen ingepakt en hoewel ik mezelf na afloop vertelde dat het eigenlijk te laat was om nog te sporten en dat mijn maag eigenlijk te leeg was lukte me het, mede omdat ik echt al bijna voor de deur stond, om toch te beginnen. En als je eenmaal bezig bent is het natuurlijk nooit zo erg om het af te maken.
Ik was eigenlijk van plan om vooral leuk met een klasje mee te gaan doen, met lekker veel muziek zodat ik niet na hoef te denken en gewoon mee kan bewegen. Die apparaten, die doen me niet zoveel, dus dat was veel minder interessant. Maar bij het circuitje dat de begeleider voor me samenstelde merkte ik hoe verschrikkelijk abonimabel slecht mijn conditie is geworden. Ze hebben een speciale band voor om je buik, om daar extra vet weg te halen, maar dan moet je minstens 40 minuten cardio doen (loopband, of fiets, of crosstrainer) en mij lukt langer dan 10-15 minuten echt niet. Ik moet dus echt eerst wat conditie opbouwen voor ik met zo’n klasje mee kan doen, anders ben ik die dikke drilpudding achterin die na twee keer haar been optillen al amechtig in de hoek gaat liggen bijkomen.
Voorlopige doelstelling blijft dus minstens 3 keer per week mijn circuitje volgen en alles wat daarboven lukt is meegenomen. Kijken of de conditie over 1 a 2 maanden verbeterd is.

De damessportschool


13 Apr

Ik ben eindelijk naar de sportschool geweest. Ik had een proefles aangevraagd en zou eigenlijk vorige week al gaan, maar toen was ik ziek dus hadden we de afspraak verschoven. De sportschool is in het centrum, dus dat is wel iedere keer een fietstochtje, maar het is een sportschool voor alleen dames en ik hoopte dat dat het wat makkelijker zou maken voor me om te gaan. De sfeer is vaak toch anders dan in een gemengde omgeving en met mijn logge lijf voel ik me daar vast ook wat minder bekeken. Gelukkig ben ik geen moslim, dus ik mag gewoon voor een ‘alleen voor vrouwen’ bezigheid kiezen zonder dat ik me daarvoor hoef te verantwoorden…

Afijn, vandaag in een waterig lentezonnetje naar de sportschool gefietst. Gelukkig nog een sportbroek gevonden die me paste – de laatste die ik uitprobeerde dus dat was nog wel even spannend. Omdat ik moest zoeken naar waar het was was ik iets te laat en degene die me zou begeleiden was even een verjaarscadeautje kopen voor iemand, dus moest ik aan de bar wachten. Dat is eigenlijk al een beetje een cruciaal moment; voel ik me opgelaten, bekeken, onwennig? Of juist op mijn gemak en kan ik wachten zonder ieder moment op de klok te kijken?

Gelukkig voelde ik me heel relaxed – voor mij is het heel belangrijk dat ik me ergens echt lekker en geaccepteerd voel en dat er bij het sporten ook een beetje sociaal contact is. Ik ben niet zo’n einzelganger als ik eenmaal weg ben uit het hoekje met mijn boekje. Vervolgens heb ik een rondje gemaakt met de begeleider langs de apparaten en ben ik enorm geschrokken van hoe slecht mijn conditie was; de 10 minuten op de crosstrainer kon ik niet eens volmaken…

Maar na het sporten voel ik me wel altijd beter en ik WEET dat ik het moet doen want die 132 kilo die de weegschaal gisteren aangaf is schrikbarend hoog. Ik heb dus vastberaden een 6 maandenabonnement afgesloten en ben van plan om minstens 3 keer per week iets te gaan doen daar. 5 Keer 30 minuten is beter dan 3 keer een uur werd me fijntjes medegedeeld, maar dat is wel een hele ambitieuze doestelling gelijk, dus ik hou het voorlopig even op minstens 3 keer. Zou morgen gelijk al weer lukken???

Marbel wordt Heintje


01 Apr

Daar lijkt het in ieder geval wel op. Het beruchte jojo-effect denk ik. Ik hoop eigenlijk dat ik gewoon meer schildklier hormoon nodig blijk te hebben en dat de kilo’s er af zullen vliegen als de dosis goed is – maar inmiddels hoop ik dat al een paar jaar dus heel waarschijnlijk is het niet.

Met weightwatchers hield ik het nog een tijd in bedwang; ik viel niet echt af maar ik kwam ook niet aan. In de donkere dagen voor kerstmis lukte het me echter een paar keer niet om te komen. Daarna kwamen alle feestdagen en de bijbehorende vakantie bij de niet lijnvriendelijke schoonfamilie. En thuis liepen er wat dingen mis, waardoor zowel dieten als sporten er bij inschoten. Maar daar waar ik ooit gezworen heb niet boven de 130 kg uit te komen gaf de weegschaal inene ruim 131 kilo aan en dat is toch echt te gek voor woorden. Mijn BMI is nu boven de 40 en dan ben je ‘morbide obese’ las ik – en aangezien ik voordat ik zo aankwam al op het randje van de diabetes 2 zat durf ik mijn bloed er niet op na te kijken.

Actie is dus echt noodzakelijk. Echt bakken snoep werk ik niet naar binnen, ik drink iets te veel maar stap nog niet lallend in bed, mijn hoeveelheden bij de drie hoofdmaaltijden zijn volgens mij gemiddeld en we koken nog steeds vrij vetarm. Dat maakt het een beetje ingewikkelder, want er is niet één ding dat ik af moet leren of waar ik op moet letten. Ik denk dat het goed is als ik eens een weekje bij ga houden wat ik allemaal eet en drink op een dag, en wanneer ik dat doe. Heb ik honger, heb ik trek of probeer ik een gat te vullen dat emotioneel is?

Ik heb me daarnet opgegeven voor een gratis dagkaart bij een damesfitclub om te kijken of dat me kan motiveren om meer te bewegen; sinds ik het basketballen heb moeten opgeven heb ik nog geen sport gevonden waar ik blij van word maar ik MOET iets aan mijn lijf en mijn conditie doen. Als dit niet werkt moet ik dus wat anders proberen, maar hopelijk kan ik bij de sportclub mijn draai een beetje vinden – of in ieder geval een stok achter de deur.

Als alles goed is is morgen onze auto klaar en dan heb ik dus voor het eerst sinds februari weer een auto. Dat betekent dat ik ook weer weightwatchcursussen zou kunnen gaan doen. Daar ben ik uiteindelijk al eerder ruim 30 kg mee afgevallen. Maar als ik én de cursus én de sportschool moet gaan betalen wordt het wel een dure grap. Denk ik dus nog even over na. Eerst maar eens een boekje bijhouden en misschien ook een afspraak met de huisarts maken.

Her(fst)start keer twee


15 Sep

Eindelijk mezelf weer een schop gegeven en naar de Weightwatcherscursus gegaan. In die drie maanden was er 2 kg bijgekomen dus dat valt nog mee, want ik heb in die tijd naast veel ziekte-in-de-familie stress ook een vakantie gehad, twee bruiloften, twee kinderverjaardagen, een grote BBQ en de laatste weken is Tim heel veel weekenden weg dus ben ik snel geneigd om voor fastfood te kiezen.

Dat fastfood mag natuurlijk niet echt meer, hoewel ik voor mezelf wel een Turkse pizza in kan plannen, die zijn niet zo heel erg kostbaar in punten en zitten boordevol groente. En ik ga weer goed aan de slag. Deze week nog een beetje uitproberen en inkomen, volgende week gelijk alle puntjes opschrijven in mijn nieuw aangeschafte puntendagboek.

Mijn basketball team is er dit seizoen helaas mee opgehouden, dat scheelt een boel sporten want dat deed ik toch twee keer per drie weken vrij intensief. Maar we zijn wel iets nieuws begonnen met het hele team: Een 8 weken durende roeicursus. Ik ben al drie keer geweest en het is ontzettend leuk om op de Amstel te roeien. Als je goed doorroeit voel je echt je benen, schouders en vooral je buik dus het is erg goed voor me. Alleen de boot in- en uitstappen is een ramp voor mensen die veel extra kilo’s meesjouwen. Je mag namelijk niet in de boot staan, daar zakken zelfs vlieggewichtjes doorheen. Dus moet je met één been op een klein plankje in het midden gaan staan, je andere voet ernaast zetten of alvast ervoor in de voetsteun, en dan door je knieën zakken om je billen op het bewegende zadelplankje te laten zakken. Dit alles zonder je riem los te laten en zonder op de zijkanten van het wankele bootje te leunen. Ik zou er vroeger, een kilo of 50 geleden, al moeite mee hebben gehad maar met mijn 122,1 kg is het echt heel erg ingewikkeld. En eruitkomen moet op dezelfde manier, dus dat zijn twee momenten waar ik eigenlijk dagen van te voren al tegenop zie. Het is dus maar goed dat het roeien zelf zo leuk is!

marbel mag minder

knokken tegen kilo's