De week voor kerst ging al fout, maar rond de jaarwisseling werd het helemaal een ramp. We vierden kerst bij mijn schoonfamilie in Engeland: oma die deze maand 89 wordt en mantelverzorgende schoonzus. De planning was om er een week te zijn rond kerst en dan hier in Nederland de tweede vakantieweek & oudjaar te vieren.

Die ene week is al moeilijk om op je eten te letten. De familie is blij dat we er zijn dus die willen ons verwennen en kopen allerlei dingen die we lekker vinden. Verder wonen ze in Cornwall in een klein dorp (fivelanes) zonder winkels en met beperkte wandelmogelijkheden als je niet eerst een eind wil rijden. Het enige vertier zonder auto is de pub aan de overkant van de straat…

Oma kreeg vorig jaar met de kerst een pacemaker (we moesten bij het kadootjesuitpakken op kerstochtend de ambulance laten komen…). Dit keer wachtte ze tot 29 december met hartproblemen krijgen, maar moest wel weer een aantal dagen het ziekenhuis in. Dat ziekenhuis is in Plymouth en om er te komen moet je een uur door nauwe bergachtige weggetjes rijden dus daar ben je wel een middag mee kwijt. We konden schoonzus natuurlijk niet zo achterlaten vlak voor de jaarwisseling, dus bleven een week langer. Een week waarin eega en schoonzus de hele middag weg waren en wij door de regen in huis bleven met alle lekkernijen die als troost- en bedankvoedsel werden gekocht.

Kortom, het was een lijnonvriendelijke vakantie waarin ik 2 kg ben aangekomen. Maandag dus maar weer naar de cursus, door de zure appel heenbijten en dan vol goede moed opnieuw beginnen.

Deze week wilde de weegschaal niet doen wat ik had gehoopt. Het doel van 120 kg bij kerstmis leek met nog 0,9 kg te gaan in anderhalve week heel haalbaar, maar deze week ging de weegschaal de verkeerde kant op. Ik heb iets meer gegeten en gedronken dan de vorige weken, maar nog wel netjes binnen het budget van WW punten dus ik weet niet precies waar het in zit. Misschien een gebrek aan beweging; ik heb de lange wandelingen niet kunnen doen in alle drukte, maar heb best vaak extra door de stad gefietst dus dacht dat het daardoor wel gecompenseert zou zijn. Misschien een gebrek aan slaap: deze week had veel korte nachtjes en ik val veel beter af als ik lang kan slapen. Bij mij betekent dat lang uit kunnen slapen, want ik blijf een nachtuil. En misschien zijn het gewoon de vrouwelijke hormonen waardoor ik vocht vasthoud. Mijn cyclus is niet meer heel regelmatig (en de eerste opvliegers heb ik ook al gehad) dus ik weet niet precies hoe de hormoonproductie loopt, maar als ik mijn blogje terugkijk had ik 28 dagen geleden ook een postje over een teleurstellend weekje.

Volgende week maandag is tweede kerstdag en dan zit ik in Engeland bij de schoonfamilie, dus dan weeg ik niet. Misschien dat ik vlak voor ik vertrek nog even weeg en kijk of het inderdaad weer hondertwintigkommanogwat is op kerst – dan is de doelstelling toch nog een beetje gehaald

Jawel, de tweede mijlpaal is ook bereikt: ik ben meer dan 5% van mijn gewicht kwijt want ik ben onder de 125,1 kg. Een hele kilo eronder zelfs, vertelde de weegschaal me vanmorgen, dus ik ben de afgelopen week 1.4 kg kwijtgeraakt. En dat ondanks de pizza op donderdag omdat we na het klussen en shoppen totaal geen fut meer hadden en met twee verjaardagen dit weekend!

De eerste verjaardag gaven we zelf, dus dat is wel een voordeel. Dan koop ik koek en lekkers dat me iets minder sterk in verleiding brengt (de slagroomtruffels liet ik in de winkel staan ). Ik heb een heel klein stukje taart genomen en 1 slagroomsoesje. Slagroomsoesjes zijn sowiezo handig: 1 propoint per soesje dus je kunt heel makkelijk bijhouden hoeveel je wegeet.

Verder mis ik op andermans verjaardagen altijd de gezonde knabbels voor als je wilt snaaien tijdens het kleppen. Wij hebben dus veel wortels, komkommer en minitomaatjes op tafel staan als vriendelijk alternatief. Op onze feestjes blijven veel mensen eten (we geven ze vanaf 4 uur) dus hadden we de pasta met paprika uit de oven waarvan het recept hier ergens staat, en rijst met tandoorikip en naans. Met versgesneden fruitsalade als toetje. Het enige waar ik mijn weekbudget dus aan heb opgemaakt is de rode wijn: op je eigen feestje blijf je makkelijk doordrinken, zeker omdat het altijd wijn is die je lekker vindt.

De volgende dag hadden we een verjaarsfeestje bij vrienden. Dat is iets ingewikkelder (geen rauwkost op tafel en fruitsalade uit blik) maar dan kun je jezelf wel een beetje voorbereiden thuis. Het was alleen zo gezellig dat we chinees hebben gehaald en zijn blijven eten. Witte rijst, gado gado voor de groente en wat koe loe kai omdat ik dat het lekkerst vind. Volgens mij bij elkaar vriendelijker dan pizza is.

Maar deze week heb ik dus wel voor het eerst mijn hele weekbudget opgemaakt. Ik weet dat het daar theoretisch ook voor is, dus dat ik niet slecht ben. Maar het is fijn dat ook op de weegschaal bevestigd te krijgen. Hoewel… god straft meteen en de weightwatchers een week later zeggen ze bij ons op de cursus. Dus ik ben wel benieuwd naar het resultaat van volgende week.

Daar lijkt het in ieder geval wel op. Het beruchte jojo-effect denk ik. Ik hoop eigenlijk dat ik gewoon meer schildklier hormoon nodig blijk te hebben en dat de kilo’s er af zullen vliegen als de dosis goed is – maar inmiddels hoop ik dat al een paar jaar dus heel waarschijnlijk is het niet.

Met weightwatchers hield ik het nog een tijd in bedwang; ik viel niet echt af maar ik kwam ook niet aan. In de donkere dagen voor kerstmis lukte het me echter een paar keer niet om te komen. Daarna kwamen alle feestdagen en de bijbehorende vakantie bij de niet lijnvriendelijke schoonfamilie. En thuis liepen er wat dingen mis, waardoor zowel dieten als sporten er bij inschoten. Maar daar waar ik ooit gezworen heb niet boven de 130 kg uit te komen gaf de weegschaal inene ruim 131 kilo aan en dat is toch echt te gek voor woorden. Mijn BMI is nu boven de 40 en dan ben je ‘morbide obese’ las ik – en aangezien ik voordat ik zo aankwam al op het randje van de diabetes 2 zat durf ik mijn bloed er niet op na te kijken.

Actie is dus echt noodzakelijk. Echt bakken snoep werk ik niet naar binnen, ik drink iets te veel maar stap nog niet lallend in bed, mijn hoeveelheden bij de drie hoofdmaaltijden zijn volgens mij gemiddeld en we koken nog steeds vrij vetarm. Dat maakt het een beetje ingewikkelder, want er is niet één ding dat ik af moet leren of waar ik op moet letten. Ik denk dat het goed is als ik eens een weekje bij ga houden wat ik allemaal eet en drink op een dag, en wanneer ik dat doe. Heb ik honger, heb ik trek of probeer ik een gat te vullen dat emotioneel is?

Ik heb me daarnet opgegeven voor een gratis dagkaart bij een damesfitclub om te kijken of dat me kan motiveren om meer te bewegen; sinds ik het basketballen heb moeten opgeven heb ik nog geen sport gevonden waar ik blij van word maar ik MOET iets aan mijn lijf en mijn conditie doen. Als dit niet werkt moet ik dus wat anders proberen, maar hopelijk kan ik bij de sportclub mijn draai een beetje vinden – of in ieder geval een stok achter de deur.

Als alles goed is is morgen onze auto klaar en dan heb ik dus voor het eerst sinds februari weer een auto. Dat betekent dat ik ook weer weightwatchcursussen zou kunnen gaan doen. Daar ben ik uiteindelijk al eerder ruim 30 kg mee afgevallen. Maar als ik én de cursus én de sportschool moet gaan betalen wordt het wel een dure grap. Denk ik dus nog even over na. Eerst maar eens een boekje bijhouden en misschien ook een afspraak met de huisarts maken.