Vandaag hoorde weer een weegdag te zijn. Maar afgelopen week brak er achtereenvolgens een stuk van een grote vulling en een stuk van mijn kroon af en toen kon ik én rechts én links niet meer kouwen. De tandarts wilde me er wel snel voor helpen, maar de enige tijd waarop dat kon was donderdagochtend. Vanmorgen dus van 8 tot half 10 in Amsterdam in de stoel gezeten en daarna met een nog halfverdoofd gezicht terug naar Haarlem gereden, waardoor ik de weightwatchersmeeting helaas miste. Gelukkig wel met een hersteld gebit, want mijn tandarts bakt de kronen zelf.
Dat is jammer, want ik heb ze wel nodig. Laten we eerlijk zijn; ik ga toch geen 10 euro per week betalen voor een klein uurtje praten met een groepje mede-afvalsters als ik niet zeker weet dat ik het zonder de bijeenkomsten niet red. Eigenlijk vind ik natuurlijk nog steeds dat ik het gewoon zelf moet kunnen, maar zo voelt dat voor het overgrote deel van de cursusbezoeksters denk ik. En je moet het ook nog steeds gewoon zelf doen, maar na een bijeenkomst ben ik altijd extra gemotiveerd en zo vlak voor pasen was me dat niet slecht uitgekomen.
Nu ga ik maar wat oude paasboekjes doorlezen voor inspiratie. We zitten in het recreatiebungalowtje dat we aan het opknappen zijn, omdat daar nog best veel moet gebeuren en we beter hopen op te schieten als we er blijven slapen. De jongens kunnen daar immers heerlijk buitenspelen - en doen dat ook terwijl we ze hier echt bijna letterlijk naar buiten moeten schoppen. Hoop ik wel dat het geen al te guur regenweer wordt, anders zitten ze alsnog een dag voor de tv. Ze hebben sneeuw voorspeld en dat mag ook, daar gaan ze ook voor naar buiten. Kunnen we gelijk kijken of de kachel het goed doet of gerepareerd moet worden.
Vanavond krijgen we eters en ga ik de vegetarische versie van de ananas & taugé schotel uitproberen, met Quorn in plaats van kalkoen. Duim maar dat het lekker wordt 
Eigenlijk hoor je je natuurlijk alleen bezig te houden met de punten in je weightwatchersbudgetje, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik daar niet alleen naar kijk bij het beoordelen hoe slecht een overtreding is. Natuurlijke dingen vind ik bijvoorbeeld minder echt dan chemisch bewerkte dingen.
Afgelopen weekend heb ik drie dagen lang een paar uur per dag heel hard gewerkt om een huisje op te knappen. Het recreatiebungelowtje van mijn overleden moeder moest dringend in bewoonbare staat worden gebracht en aangezien het door de laatste klusser bijna een jaar geleden erg abrupt in de steek werd gelaten was dat geen sinecure. Bij aankomst vonden we een grote puinhoop, tot en met diverse ingedekte koffiekopjes op tafel en beschimmelde borden in de kapotte vaatwasser aan toe. Maar aan het eind van de drie dagen zag het er al weer behoorlijk bewoonbaar uit. Ik zal een paar fotootjes onderaan dit postje zetten.
Dat harde werken is niet altijd zo inspannend dat ik er bonuspunten mee verdien. Ik heb ruim twee uur een vriezer en koelkast ontdooit en uitgebreid schoongemaakt. Daar zweette ik een stuk minder bij dan toen ik de dag erna de bakstenen muur hielp verven, maar ik was na afloop net zo moe.
Toen we ontdekten dat de frietkraam een kilometertje van het huisje vandaan heerlijk zelfgemaakte friet verkocht met Belgische mayonaisse (niet zo zoet) en stoofvlees, en zelfgemaakte hamburgers waren we snel verkocht. Ik heb vervolgens twee dagen zwaar gezondigd, maar na hard werken en dan ook nog met zelgemaakte spullen voelt dat toch minder erg. Ik maar er dus maar ‘gezondigen’ van.
Gelukkig bestond niet het hele weekend uit proeven van verboden vruchten. Vrijdag hielp mijn dierbare echtgenoot niet bij het klussen, maar had hij thuis wel een nieuw weightwatchersrecept gemaakt. Een vegetarische linzenschotel die wel vulde maar die weinig punten kostte. Als ik een dezer dagen tijd heb zal ik daar het recept van posten.
Dat waren een paar dagen met hindernissen, lijntechnisch gesproken. Donderdag bij de basketball wedstrijd verrekte ik een kuitspiertje, dus vrijdag heb ik niet gefitnesst.
Vrijdag belde wel een vriendin spontaan om te zeggen dat ze gereserveerd hadden in een erg lekker en duur restaurant en of we niet gezellig mee wilde eten nu het in het kader van de restaurantweek betaalbaar was. Het kostte wat telefoontjes (7 babysits die niet konden… zucht) maar uiteindelijk vonden we toch iemand om op de kinders te passen en hadden we dus een heerlijke uitgebreide maaltijd. De weightwatcherpunten heb ik niet kunnen tellen, dat werd me te ingewikkeld. Gegrilld vlees, weinig saus en pruimen met ijs toe, dat waren mijn lijnconcessies - maar ik kies wel wat ik lekker vind op dat moment.
Zaterdag reisten we af naar de schoonfamilie in Brussel. Zondag zouden we op tijd terug moeten vanwege afspraken hier, dus we wilden er echt op tijd zijn. Dat houdt in dat we onderweg lunchen en dat we dus ‘the evil empire’ (McD.) weer gesponsord hebben. De schoonfamilie wil graag laten zien dat ze het fijn vinden dat we er zijn en zijn dus geneigd om alles te halen wat we echt lekker vinden. Het weerstaan van verleidingen is niet mijn sterkste punt, dus ook daar heb ik de weightwatcherspunten niet bijgehouden. Geen al te gekke dingen, geen saus/jus, en dan houdt het wel weer ongeveer op.
Zondag hadden we eerst het ontbijt (toast met marmelade, de bacon-and-eggs heb ik laten staan), toen de ’sunday lunch’ met rijst en kip en doperwten en vervolgens een reis naar Amsterdam met een verjaardag als eindpunt. Daar stonden bergen lekkere dingen en bestelden ze pizza voor de laatkomers, dus was het budget ook ruim overschreden. Geen goed nieuws dus.
Tot mijn verbazing gaf de weegschaal vanmorgen hetzelfde gewicht aan als vrijdagochtend. Maar de caloriën liggen ergens op de loer om zich in mijn heupen en buik vast te bijten en de ervaring leert me dat ze liefst tot vlak voor de officiële weegdag wachten om tevoorschijn te komen. Vandaag dus maar alvast beginnen met goedmaken wat er goed te maken valt.
Zo’n hele drukke dag vol heen en weer rennen/rijden/fietsen om de kinders van de ene plaats naar de andere plaats te brengen. Tussendoor lag er nog een stapel onafgemaakte klusjes die eigenlijk allemaal gisteren gedaan hadden moeten worden en aan het eind van de dag hadden we de gruwel van iedere ouder; zwemles. Druk, heet, benauwd, stress….
Boodschappen en koken lukte niet en de jongste had nog een beloning te goed voor zijn voorbeeldige gedrag op school - dus eindigden we bij de McDonalds. De maaltijdsalade met gegrilde kip was op, dus heb ik die met tonijn genomen. Dan nog twee hamburgers omdat die in ieder geval budgettair beter zijn dan patat - maar zo ben ik wel 16 punten voor de avondmaaltijd kwijt en ga ik nu dus wéér een paar puntjes “in het rood”. Zo vlak voor de weegdag is dat niet handig, maar ja, soms lukt het even niet anders. Morgen maar even slikken en dan gemotiveerd de week in. Met nieuw systeem (denk ik), spannend.
Eigenlijk mag je je niet elke dag wegen; het liefst zien ze bij de WW dat je je personenweegschaal wegdoet en je je gewoon laat verrassen door iedere week op hetzelfde tijdstip te komen wegen. Ik kan me dat ook wel voorstellen, want de fluctuaties van dag tot dag kunnen aanzienlijk zijn. Dat weet ik omdat ik me niet helemaal aan hun richtlijnen hou en iedere ochtend de stand van zaken bekijk…
Het is wel zo dat ik heel goed snap dat er fluctuaties zijn en ik zie ook dat ik soms de ene dag gewoon een kilo of meer zwaarder ben dan de dag ervoor. Die kilo is dan ook weer plotsklaps verdwenen dus daar maak ik me niet te druk om. Mij gaat het meer om het zien van een nieuw laagterecord. Dat is dan meestal de dag erna weer hoger dus ik weet dat dat niet direct beklijft, maar het tekent het feit dat er langzaam aan toch beweging naar de goede kant aan zit te komen. Dat motiveert om vol te houden en er eventueel zelfs nog een schepje bovenop te doen.
Sommige weken echter is het een frustrerende zaak. Voor mijn gevoel ben ik behoorlijk braaf geweest deze week. Mijn grootste uitschieter was het etentje met mijn team afgelopen weekend, maar toen heb ik tonijn als voorgerecht genomen en hertenbiefstuk als hoofdgerecht (wel met saus, maar het was een rode saus en die zijn beter dan witte), een matige portie patat, veeeeeel spruitjes en alleen kofie als toetje. Verder heb ik er maar twee glaasjes wijn bij gedronken en had ik voor het etentje een intensieve basketball wedstrijd. Kortom: ik heb best weer een nieuw laagterecordje verdient. Maar helaas… het blijft vrij stabiel nog boven het laagterecord van vorige week hangen.
Gisteren heb ik sushi’s gegeten en poffertjes toe. Dat doen we bijna nooit als toetje (ik neem zelden een toetje als we gewoon thuis eten) maar deze week komt er een verrassing op de cursus werd me verteld. De vogeltjes op het internet hebben me in het oor gefluisterd dat die verrassing de introductie van een nieuw weightwatchers systeem is. Iedere zoveel jaar verandert het systeem, dus dat zou best kunnen - en als bonus voor inschrijven dit jaar kreeg je een boodschappengids dus toen had ik al geconcludeerd dat ze waarschijnlijk bang waren daarmee te blijven zitten.
Het enige nieuwe systeem dat er de afgelopen tijd in de andere landen is geïntroduceerd is het ‘core’ systeem. Dat betekent dat je van een aantal kernprodukten (mager vlees, ongezoet fruit, bonen en dat soort dingen) zoveel mag eten als je wilt, omdat je eigenlijk uiteindelijk moet leren om je niet vol te proppen maar op tijd met eten te stoppen. Onbeperkt pasta of aardappels mag ook, maar maximaal één keer per dag. Als aanvulling krijg je dan een wekelijks budgetje punten dat je op mag maken aan extra’s.
Op zich heeft dat voordelen, want het is eenvoudiger voor veel mensen. Ik heb alleen uit de verhalen elders de indruk dat een wijntje vrij duur wordt en dat boterhammen ook een aanslagje op het budget zijn. Het komt wat minder koolhydraatvriendelijk over, of eigenlijk richt het zich meer op de glycemische index van de koolhydraten om hun puntenprijs vast te stellen.
Donderdag weet ik meer en dan weet ik ook of je, net als in andere landen, mag kiezen tussen overstappen of punten blijven gebruiken. Tot die tijd blijft het roddel- en giswerk; maar het leek me wel een goed plan om de voorraad kant-en-klare poffertjes vast uit de weg te hebben. Natuurlijk wel keurig ingebudgetteerd, ik blijf mijn best doen om weer een nieuw cijfertje op de weegschaal te laten verschijnen.
Dit weekend waren we eventjes kinderloos. De oudste twee waren op kamp en de jongste logeerde bij een vriendje, dus konden echtgenoot en ik heerlijk een dagje Amsterdam doen. Langs mijn favoriete kledingwinkel (Cora Kemperman, die maakt zulke vrolijke dingen), langs the American Book Center waar we ooit de kassa op tilt hebben laten gaan en ze ons nog steeds heel graag zien komen en uitpuffen in café de Jaren.
Er zijn weinig mensen met wie je echt lekker uit kan gaan, een biertje kan drinken om vervolgens heerlijk in een nieuw boek te kruipen, dus het is wonderbaarlijk fijn dat Tim en ik elkaar gevonden hebben. Veel gelezen dus en daarna blijven plakken om een hapje te eten. Met een gecarameliseerd uientaartje en gegrillde zalm was ik redelijk netjes dacht ik, maar de chocoladetaart als toetje kon ik niet weerstaan en daar moet ik minstends drie strenge dagen voor boeten om het goed te maken denk ik.
Ook de heerlijke donkere biertjes zijn vast niet goed geweest voor het puntenbudget, hoewel zes in een middag/avond uit best netjes is. Maar ik ben blij dat ik maandagavond kon trainen om weer wat bonuspunten te krijgen en ben vandaag ook fanatiek wezen fitnessen. Daar laat ik me trouwens één keer in de maand meten en ik was deze maand drie centimeter smaller in de taille en rond de heupen geworden, dus dat is ook een mooi resultaat.
Oeps, dat was zomaar 3 ons erbij. Maar op de weegschaal vanmorgen woog ik inene bijna een kilo zwaarder dan gisteren, dus eigenlijk valt het nog mee vertel ik mezelf maar braaf.
Ben ik dan deze week niet braaf genoeg geweest? Misschien, maar echt slecht was ik ook niet. De schade in Brussel bleef beperkt volgens mij en daarna was ik op de weegschaal ook niet aangekomen. Het zal een combinatie van een aantal dingen zijn geweest:
- Minder sporten, want dat scheelt toch veel. Vanmorgen kreeg ik een sms-je of ik vanavond in kan vallen in het andere team, dus speel ik twee wedstrijden vandaag. Dat is dus al een eind de goede richting op. Maar het betekent wel dat ik echt iets erbij moet gaan doen deze zomer want in april is basketball afgelopen.
- Een reactie op de 3,5 kilo die ik vorige week was afgevallen, waarbij mijn lichaam dus even bang is alle reserve’s kwijt te raken. Dat is natuurlijk ook een verklaring die mij goed uitkomt, want dan val ik komende week gewoon weer lekker af.
- Weinig slaap. Ik merk wel vaker dat ik moeilijker afval en dat ik meer vocht vasthoud als ik niet genoeg slaap krijg en vannacht was ik aan het discussiëren op het internet en als ik dan wat feiten zoek om mijn argumenten kracht bij te zetten ben ik zomaar een paar uur verder. En dan wilf ik niet eens.
Ik hoop maar dat het vooral vocht is dat ik vasthou, zodat ik volgende week weer een sprong in de goede richting kan nemen.
Gisteren de training gemist, omdat ik te koortsig en verkouden was. Maar vanmorgen voelde ik me een stuk beter, dus ben ik wel gaan fitnessen (/me geeft haarzelf een schouderklopje). Dat hakt er dan wel gelijk in trouwens, je spieren worden gelijk een stuk sneller moe.
Het was wel goed dat ik een paar bonuspunten verdiend had met sporten, want het recept van vanavond leek erg lekker te zijn maar bleek uiteindelijk niet bijzonder genoeg om te bewaren. Het komt dus niet op dit blog, want daar wil ik alleen de recepten op die ik wil onthouden en vaker wil maken. Het was nog met rijst ook, dat wordt altijd duur betaald bij de weightwatchers en verteert zo snel dat ik nog wat ruimte moet houden voor een stevige avondsnack - vandaar dat de verdiende bonuspunten zo goed van pas kwamen.
Dit weekend waren we op bezoek bij mijn schoonfamilie in Brussel. Aangezien schoonmamma vooral wil laten merken dat ze dat fijn vindt door veel lekkers te halen en ze sowieso al Engels en niet mager koken is dat altijd weer een hobbeltje op het afvalpad.
Eigenlijk wilden we voor zaterdag zelf koken en het eten meenemen, maar ze belden dat dat niet nodig was. Daar aangekomen bleek ook dat schoonzus een heerlijke vruchtencake had gebakken en kregen we meteen een lekker glas wijn in handen, dus dat begon al goed. De wijn heb ik braaf tot drie glaasjes per dag weten te beperken (dat is best knap, want schoonbroer vult steeds stiekem bij), we zijn helemaal uit de snoepjesla gebleven (de heerlijke Engelse fudge die we mee terug moesten nemen moet Tim maar meenemen naar zijn werk) en de overheerlijke cakejes waar ik nooit nee tegen kan zeggen heb ik bewaard voor het toetje op dag twee. Dan beperkt ik de schade enigzins omdat ik dat geen toetje neem… toch??
De tweede dag kwam de verkoudheid die er al een paar dagen aan zat te komen in volle hevigheid opzetten. Voordeel is dat ik dan minder eet, maar dat betekent ook dat ik dus moeilijk zal kunnen sporten deze week, omdat ik me zo beroerd voel. Ik hoop dat én een weekend Brussel én niet kunnen sporten niet betekent dat ik gelijk ben aangekomen komende weeg-donderdag. Voorlopig duim ik dus dat de kou snel naar gewoon acceptabel verkouden verandert zodat ik toch nog wat kan gaan sporten.
De afgelopen week heb ik wel goed opgelet maar ben ik nog niet fanatiek aan het schrijven geweest. Het was ook een beetje een chaotische week waardoor we één avond bij de snackbar hebben gegeten. Ik heb geprobeerd om me bij de simpele hamburger te houden, dat is beter dan patat, maar kon me niet helemaal beheersen.
Verder zijn we twee keer uit eten geweest waarvan 1 keer vrij chique. We hadden vrienden getrakteerd op een culinair hoogstaand diner vorig jaar en dat wilden ze terugdoen. Egaa Tim en ik hebben samen een wijnarrangement gedeeld, dat scheelde weer in de punten. En bij het toetje heb ik de choco/marsepein bonbons laten staan omdat ik niet zo van marsepein houd en het dus de punten niet waard vind. Maar verder hebben we wel gewoon genoten van alles wat ons voorgeschoteld werd (er was geen menu om uit te kiezen).
Tijdens het eten ook nog over afvallen gesproken. Slanke mensen hebben daar toch moeite mee, omdat ze zich niet voor kunnen stellen dat je nog zoveel honger kunt hebben of dat je moeite hebt de trek te weerstaan als je toch weet dat dat beter is voor je. Ik vertelde de vriendin dat zij in haar hoofd ook weet dat spinnen geen kwaad kunnen maar dat dat haar fobie toch niet helpt, maar dat vond ze iets heel anders. Ook het verhaal dat weinig eten niet goed is omdat je de stofwisseling goed op gang moet houden - en dat strak diëten leuk is als je 4-8 kg kwijt moet maar juist slecht is als je het langer dan een paar weken vol moet houden sprak ze niet aan. Na afloop van het maal had ik voldoende maar zeker niet overdadig gegeten terwijl zij vonden dat het een zware maaltijd was. Dat helpt niet bij het begrip natuurlijk.
Op de drie ‘minder dieetvriendelijke avonden’ na heb ik het goed volgehouden deze week; waarbij ik ook bijna iedere dag wel een glaasje wijn in heb gecalculeerd. Ik heb ergens gelezen dat dat de kans op diabetes 2 met 30% verminderd en aangezien ik 50% kans heb om het te krijgen (omdat ik zwangerschapssuiker heb gehad) is dat een hele goede reden om die gewoonte vol te houden ;). Een van de grote voordelen van weightwatchers vind ik dat ik gewoon een budgetje heb dat ik, binnen bepaalde voorwaardes, per dag op mag maken. Een etentje kun je de dagen eromheen proberen te compenseren en op een verjaardag kun je gewoon wat lekkers nemen - je kunt alleen niet alles nemen dat je lekker vindt.
Ik ben het sporten wel weer langzaam aan het opvoeren. Deze week heb ik eindelijk weer eens getrained met basketballen, heb ik een wedstrijd gespeelt en heb ik één ochtend gefitnesst. Dat fitnessen doe ik bij fit4ladies, daar heb je gewoon rondjes van een kwartier met afwisselend apparaten en even steppen. Iedere 45 seconden wissel je door naar het volgende onderdeel dus je kunt als je komt gewoon inschuiven en hebt een duidelijk aangegeven parcours. Ik streef naar twee keer per week drie rondjes maar heb dat deze week maar één keer kunnen doen.
Toch was het een net resultaat deze week. Er was maar liefst 1,3 kg af, zodat ik nu deze maand al 2 kg kwijt ben. In dit tempo haal ik mijn streefgewicht dit jaar nog, maar de ervaring leert dat het, zeker als je al eerder gedieet hebt, op een gegeven moment langzamer gaat.